Journalistieke vrijheid mijn oor
Aan de onvolwassen, oppervlakkige journalist die in dit artikel in de – bij deze opnieuw bevestigd – riooltabloid hln.be de persoon in kwestie omschrijft als “tientonner” en “vetkwab”: u bent een onbeschofte aap.
Manieren heeft men u blijkbaar nooit bijgebracht, laat staan respect voor uw medemens. En zelfs al heeft u niet het minste respect voor uw medemens, dan had u ook andere termen kunnen gebruiken uit respect voor uzelf of voor uw beroep. Voor uzelf: waarom moet u zich verlagen tot het gebruik van denigrerende woorden in een massaal bezocht medium? Wat maakt dat van u? Wenst u dan niet het niveau van uw krant wat op te krikken? Of vindt u misschien dat het toch al een verloren zaak is, en dat u dan maar beter mee kan doen met de totale verloedering en demoralisering van de maatschappij? Wenst u niet het goede voorbeeld te zijn voor kinderen, die uw minderwaardige stukken misschien wel lezen? Ze zouden er iets van kunnen leren, maar in dit geval blijft dat beperkt tot het uitlachen van de medemens omdat hij/zij anders is. ‘Haha, kijkt hoe nen dikken.’ ‘Haha, kijkt wat ne raren.’ ‘Haha, kijkt wat voor een lelijke.’ ‘Haha, kijkt hoe da dienen stapt.’ Het is allemaal zo subjectief enerzijds, en zo doorzichtig anderzijds. Want waarom doet men zoiets? Om zichzelf beter te voelen.
Zit u niet goed in uw vel, meneer (of mevrouw) de journalist? Misschien moet u eens naar de arbeidspsycholoog gaan. Dan kan die u informeren van het feit dat u naar buiten toe een onbeschofte aap bent, en dat u dat misshien kan achterwege laten door aan uw binnenkant te werken.
Either way: dit soort taalgebruik hoeft voor mij echt niet.
En de eindredactie was alwéér in geen velden of wegen te bespeuren zeker?
Serieus man, Sabam
You have gòt to be kidding me.
Dus ik koop een dure mp3 speler waarop ik sinds 1 januari kopieertax moet betalen, zet er de geëmpeedriede cd’s op uit mijn uitgebreide collectie, neem het ding mee naar het werk, en mijn baas zou het moeten gaan aangeven bij die achterlijke mongolen van Sabam en er een ‘heffing’ over betalen? Da ziede van hier.
Beste Sabam, zijn jullie helemaal op jullie kop gestuikt en blijven botsen? Betalen voor lege cd’s, betalen voor USB sticks, betalen voor harde schijven, betalen voor mp3 spelers, betalen om op het werk naar de RADIO te mogen luisteren, betalen voor wachtmuziekjes allerhande, betalen voor van alles en nog wat, en nu nog dat ook? Vinden jullie dat zelf niet een beetje uit de hand lopen? Vooral met al die berichten van muzikanten die aangesloten zijn bij jullie prutsorganisatie en die nog geen frank gezien hebben van de rechten die ze zouden moeten ontvangen?
En by the way: als jullie niet willen dat we op het werk naar de radio luisteren, pak dan de radiomakers aan. Want die zijn maar al te blij dat er mensen zijn die tijdens de werkuren luisteren. Reclame-inkomsten, weet u wel? Veel, veel, véél geld, door bedrijven betaald aan de mensen van de radio, om iets aan te prijzen. Laat die dan Sabam rechten betalen he! In de plaats van de gewone man te straffen. Het Kijk- en Luistergeld is afgeschaft, maar laat het aan Sabam over om het weer in te voeren. En in hun eigen zak te steken, wel te verstaan.
Not cool, people, really not cool.
Ja nee ja nee ja nee
Sneeuwen vriezen dooien sneeuwen vriezen dooien. Tof hoor, oh yee weather god! Begin het wel wat beu te raken om naar het werk te glijden. En vooral om te stappen op een ontdooide grond maar dan – when I least expect it – een ijzelplek te raken. Geestig.
Global warming. Neenee, global cooling. Of nee toch niet, tòch global warming (duh). Gasten, if it looks like crap, and it smélls like crap, then it probably ìs crap. Ofwel: de gletsjers zijn verdwenen. Take a hint.
GSM slecht voor het verstand. Jarenlang niet anders gehoord. Nu beweren ze dat gsms toch niet slecht zijn voor de hersenen, want ze hebben proeven gedaan op muizen (met kleine muisgsms of wa?) en daaruit bleek dat die muizen niet echt sneller hersentumoren ontwikkelden dan de gsmstralingloze muizen. Voilà, point in case proven, als het voor muizen onschadelijk is dan mag het in het laatste nieuws want dan zal het voor mensen ook wel okee zijn.
Er komt een eind aan de crisis! Neen toch niet! Jawel want China is op zijn eentje bezig aan een remonte die de hele economie gaat aanzwengelen! De beurzen doen het goed vandaag. Neen, wacht, toch niet zo goed als we gedacht hadden! Whatever, man.
Ik ga gewoon geen kranten meer lezen denk ik.
Daerden
Nieuws van bij de schoonthuis: ‘jullie minister van pensioenen is hier op tv!’ En dan hoor je ze tot hier denken: ‘Zit zo iemand daar op een ministersstoel in dat apenlandje?’
Jaja, Daerden, je hebt het ver geschopt! All the way tot in de Russische media. Maar niet op een manier om jaloers op te zijn. Maar misschien moet Leterme daar toch eens bij stilstaan wanneer hij hem de volgende keer moet berispen. We staan zo al voor de rest van de planeet voor aap, we hebben écht niet nog zo iemand nodig om daarbij te assisteren. Een stap in de andere richting zou een verademing betekenen.
(En toch is die vent verkozen he!!! Begrijpe wie kan.)
Success!
Oef, geslaagd! Ik ben nu niet enkel Prince 2, maar ook ITIL gecertifieerd! Ik moest voor het examen all the way naar Utrecht, los door sneeuw en ijzel. Vreemd, hoe je de eerste dagen van een ‘winterpiek’ een paar vitessen terugschakelt, en zoveel mogelijk thuis en binnen bij het stoofke blijft, maar als het blijft duren komt je tot het besef dat het leven verder gaat. En dan moet je terug de baan op, en als je vér moet gaan omdat je bijvoorbeeld een examen moet afleggen in een buurland, dan doe je dat gewoon. In de plaats van thuis te blijven zitten kniezen over hoe glad het wel is en dat -7 toch wel érg koud is. Nee jong, de bottienen aan, muts sjaal en handschoenen in de aanslag en vooruit met de geit!
Liuda begreep niet waarom de Belgen toch altijd zo kleinzerig doen als het hier een beetje wintert, in Rusland vriest het maandenlang en daar bleit niemand over. Maar ja, we zijn het niet gewend, zeker? Ik vind het helemaal niet erg meer, dat het zo koud is. Zo lang onze watervoorziening niet bevriest ben ik tevreden. En ITIL gecertifieerd! Ha!
At last
Verlof tot 4 januari! Woehoew! Ik moet wel studeren voor mijn examen ITIL van de 7de januari, bummer. Maar toch: woehoew!
Naast het studeren ga ik ook het laatste boek van Dan Brown lezen (zit al aan pag 102) en al eens een spelleke spelen op de (eindelijk opnieuw aangesloten) Playstation. Gran Turismo 4 rocks op de nieuwe 37″ lcd tv! That’s right! Wist u trouwens dat het moeilijk is een oude tv van de hand te doen? Zelfs gratis wil niemand nog zo een ding, want ze willen allemaal ne platn. Zelfs mijn jongste neefjes en nichtjes willen dat niet meer! Het was toch allemaal anders, zo een kleine 20 jaar geleden. Maar goed, de oudetvophaalman is hier net geweest, tegen vanavond zit mijn trouwe dienaar in een container naar Afrika.
Een wii staat ook op mijn lijstje, maar ik vind de graphics van die dingen nogal 1997. De prijs is aan het zakken, however, dus als de curve van de prijs het kruispunt bereikt met de curve van mijn verlangen, dan zal ik waarschijnlijk wel toehappen. Of als ik overtuigd raak door het argument “Een wii is goed voor de gezondheid, want ge moet bewegen om te spelen en zo”. Als ik er direkt een balance board en een tennisracket en golfclub bij koop lijkt het toch meer een sporttoestel dan een spelconsole, niet? Een balance board zal wel niet voor mij zijn, vermoed ik. Maar laat dat de pret niet bederven.
It’s chrimble time
Rejoice! For it really is a season to be happy! (lalala la la la la)
Een paar dagen geleden stond ik me een accident te krabben aan de laag aangevroren water op de voorruit van mijn auto, met het minuskule ijskrabbertje dat een hele tijd geleden gratis en voor niks bij de Humo zat. Plotsklaps dook er een gemutste held naast me op, onherkenbaar vanwege dat ik die mens niet kende, en die bood me een anti-ijs-sprayding aan, vergezeld van een grote krabber. “Hiermee gaat dat beter”, zo zei hij.
“Thank you, kind soeur” stamelde ik terwijl ik het aangebodene for a spin nam. Worked like a charm: pfft pfft pfft op het ijs, ne keer scharten mee dien dink, en wég was het ijs! “Marcheert goed he? Da’s van dunaldi.”
“Marcheert zeer goed”, diende ik hem van repliek, en toen ik het spul wou teruggeven zei hij: “hou maar, ik heb er thuis nog een”. Zomaar! Ik dacht eerst nog dat het een reclamestunt was of zo, maar toen realizeerde ik me dat we niet aan Gent Sint-Pieters waren maar aan het station (de halte) van Reetveerdegem, en dat ze dat daar niet doen, zo popup reclame maken. Chips, noodles, candybars, nooit krijgen we dergelijke lekkernijen aangeboden in onze halte. Bummer.
Na nog een merci was de nobele onbekende even plots verdwenen (in zijn Renoo Espace) als hij gekomen was, en stond ik terug alleen, met een ontvroren voorruit, aan het station slash de halte van Reetveerdegem.
Interestink
Ook al slaat deze pseudo-wetenschappelijke studie op niets, en bewijst het eerder dat mannen die niét naar borsten kijken meer kans maken om vroeger een beroerte of een hartaanval te krijgen (omdat ze constant met zichzelf moeten strugglen, denk ik – ‘must… not… look… aargh!’) dan dat het bewijst dat naar borsten kijken gezond is (ook al is het allicht wel zo, what with de bloeddoorstroming en de gezonde spanning en zo), tòch is het een reden te meer om alle schuldgevoelens aan de kant te zetten, want kijk: it’s good for me!
“Mannen die naar borsten staren, leven 5 jaar langer”
Een bizarre studie, uitgevoerd door Duitse onderzoekers, wijst uit dat mannen die staren naar vrouwenborsten een langere levensverwachting hebben.
Voor het onderzoek, dat in de New England Journal of Medicine werd gepubliceerd, werden 500 mannen in drie ziekenhuizen in Frankfurt gedurende een periode van vijf jaar gevolgd. De helft van de mannen kreeg de opdracht hun ogen dagelijks de kost te geven, de andere helft kreeg de opdracht niet naar borsten te kijken.
Tegen het einde van de studie merkten de onderzoekers dat de mannen die regelmatig naar borsten staarden een lagere bloeddruk hadden en een tragere polsslag in rust lieten noteren.
Bloeddoorstroming
“Seksuele opwinding doet het hart sneller slaan en de bloeddoorstroming toenemen. Dat zorgt dan weer voor een betere gezondheid. Er bestaat geen twijfel over: naar borsten staren is gezond voor mannen”, aldus onderzoekster Karen Weatherby.
“Enkele minuten staren per dag halveert het risico op een beroerte of een hartaanval. Een gemiddelde man die dit consistent doet, kan zijn leven met vier of vijf jaar verlengen.”Volgens Weatherby staat het staren naar borsten zelfs quasi gelijk aan het volgen van een intensief trainingsprogramma. “Tien minuten naar de rondingen van een welgevormde vrouw kijken, staat min of meer gelijk aan een aerobic-sessie van 30 minuten”, aldus Weatherby.
Litteken
Als antwoord op de vraag van de persoon die op mijn blog terechtgekomen is met de vraag: ‘hoe groot is het litteken na nekoperatie’: dat valt nog wel mee hoor, van het litteken zou ik niet wakker liggen. Ik heb er eentje van mijn eerste nekoperatie vijf jaar geleden, vooraan in mijn hals, en dat is ongeveer zeven cm lang denk ik, en zo goed als onzichtbaar geworden. De dokter Naaimachine van dienst heeft echt zijn best gedaan om er een esthetisch verantwoord kunstwerk van te maken: het is langs binnen dichtgenaaid en de draadjes zijn vanzelf weggegaan dus ik heb niet het typische visgraatmotief. Hoe doen ze dat?! Hoor ik u tot hier denken.. Wel, ze leggen de steken plat tegen de binnenkant van de huid, en als de draad aangetrokken wordt zie je dus niets meer. Alleen nog een knoop aan in- en uitgang, waar nu gewoon een klein puntje van over blijft.
Kijk, zo zag het eruit kort na de operatie:
Maar nu is het dus bijna onzichtbaar. Valt uiteindelijk wel mee als je ziet wat voor een meccano ze er toen in gemonteerd hebben: een titanium kooi (het honingraatmotief op de foto), een plaatje en een paar uit de kluiten gewassen schroeven:
Maar mijn laatste litteken is veel groter, en het zit aan de achterkant. Ik heb het zelf nog niet gezien, dus ik weet niet hoe groot en hoe mooi (of lelijk) het wel is, en ik trek het me eerlijk gezegd ook niet meer aan. De carrosserie is geschonden maar dat is het minste van al. Wat wel vervelend is aan zo een litteken is de gevoeligheid: ik voel het wanneer er regen zit aan te komen. Mocht ik een indiaan zijn, ze zouden me allicht ‘feels rain come’ noemen of zo. Of ‘Barometerman’, wie weet. Danses with Armand Pien misschien. Kan ook.
Koken eten
Wat bezielt mensen toch om ongeremd en onbezonnen hun would-be professionele mening te geven over andermans gastvrijheid, en dat voor heel Vlaanderen (en meermaals, het rerun-beleid van VT4/VijfTV kennende)? Want wat ik vandaag en gisteren gezien heb in Komen Eten, dat was geen amateurkok die een andere amateurkok op een vriendelijke manier mocht beoordelen na een gezellige avond bij said amateurkoks (alwéér riànte) thuis, neen, dat was haast een bloedbad.
Komen Eten heeft alles om vele jaren te blijven meegaan op de commerciële tv: voyeurisme, leedvermaak, roddeltanterij, gluurderij en binnenkijkerij, protserige pronkerij met Vlaamse zwembaden en al (hét symbool dat je gearriveerd bent), en ook een beetje van dat andere momenteel zeer populaire onderwerp: de eetcultuur. Come to think of it: ze zouden het programma beter herdopen in Komen Gluren.
Plaatsvervangende schaamte is mijn deel, elke keer wanneer ik een kandidaat/friend for a week zie zeggen: ‘het is heel lekker’, en dan in de volgende shot: ‘da was na precies karton’ of iets van die strekking. Ik noem geen namen, maar wàt gedraagt die vent die deze keer meedoet zich als een onvoorstelbare etterbak, zeg! Let wel, ik gebruik hier niet ‘is’, aangezien die gast misschien een puike kerel is in het ware leven, maar als dat zo is dan getroost hij zich wel veel moeite om het weg te steken op de buis. Waarom toch, gast? Waarom kan je gewoon het werk en de gastvrijheid van de mensen waarbij je mag gaan eten niet appreciëren? Waarom voel je de blijkbaar onstuitbare drang om te zeiken over elke futiliteit en elk detail? Gisteren kon je het nog op de drank steken, maar vandaag blijkbaar niet, ofwel is er vanalles gebeurt dat niet getoond wordt. Het zou ook wel uitlokkerij van de makers van het programma kunnen zijn, dat weet iedereen intussen wel, maar toch. Ik denk dat je toch wel een beetje zo moet zijn om je zo als een total asshole te gedragen. Er zal wel één of andere al dan niet Freudiaanse verklaring voor zijn. Die gast zal wel elke dag slaag gekregen hebben op school, en elke dag met een wedgie (nen bir) thuisgekomen zijn met grote honger – want de bullies hadden zijn lunch money afgepakt. Dat komt toch uit een diepgewortelde frustratie, zo’n gedrag? Kan bijna niet anders.
In ieder geval: gast, stop ermee en doe maar normaal want op deze manier maak je je verre van geliefd bij de rest van Vlaanderen.
En alle geklaag ten spijt zit ik morgen om 20h10 weer lekker voor de buis!

