Vandaag hebben ze mij hier al op mijn poten gezet, hangende aan een contraptie die het midden houdt tussen een kraan en een marteltuig. Het deed aardig, zo rechtop getild worden na vijf weken en drie dagen bijna fulltime alles vanuit kikkerperspectief gezien g’had te hebben. Ik heb mij gisteren wel wat overdaan, zo vrees ik, en vandaag zeer veel last van ‘cloni’, beter gekend als ‘dansende benen’. Ze schudden bij het fietsen uit de pedalen, dus zo gek veel heb ik niet geoefend vandaag. Jammer dat men zijn revalidatie niet kan forceren. It all takes time, and lots of it.
On a totally unrelated topic: allee maat, de Spanjaards gisteren!
