Vandaag heb ik mijn eerste pasjes gezet. Ze laten er hier geen gras over groeien. Ik hing in een soortement van looprek, met twee riemen vastgemaakt en dan opgekrikt. Beeld je in:

Maar dan ietske groter. En mijn eerste pasjes waren al even stabiel als die van een baby. Mijn lichaam is nog niet sterk genoeg om rechtop te blijven staan, maar ik moet het wel doen om het opnieuw te leren. Bepaalde reflexen, die voor jullie valideriken normaal zijn, moet ik opnieuw aanleren. En there’s only one way: the hard way!

Pfff, het is half tien en mijn roomie ligt hier te ronken gelijk een buumzoage! No, wait a minute… yep, hij heeft zichzelf wakker gesnurkt. Problem solved!

Update: there we go again! Ehm… Kuch… Kuch!