We hebben tafel getennist vanmiddag. Het heeft iets aandoenlijks, een aantal rolstoelpatiënten zien pingpongen. Je speelt ook niet op de ‘normale’ manier, van in een rolstoel: in de plaats van te spelen om te winnen probeer je gewoon naar mekaars palletje toe te spelen, kwestie van de fun wat langer te laten duren. Als het balletje valt kan je het namelijk niet snelsnel even oprapen… Je armslag is ook niet zo breed van in die stoel, als je staand speelt kan je naar het balletje toe springen. Niet zo makkelijk van in een rolstoel. Hoedanook: het was plezant. Op donderdagnamiddag is er hier geen therapie, dan doen we meestal iets leuks.

Nog iets leuks: ik ga morgenavond naar huis, en kom pas maandagavond terug! EINDELIJK nog eens in mijn eigen huis slapen, it’s about time.