Ik ben weer thuis voor het weekend. Deze keer mocht ik hier ook blijven slapen, woohoow! Mijn eigen bed, for a change. Ik kan wel nog niet te veel doen, maar ik heb hier een looprekske staan waarmee ik al wat overweg kan. Niet snel en niet stabiel, maar vorige week ben ik hier nog met de rolstoel binnen gewheeled, en nu heb ik de twee trapjes zelf (ondersteund weliswaar) beklommen.

Ons Mona is ook blij dat ik thuis ben, ze ligt al sinds vrijdag aan mijn voeten. Ongelooflijk wat een liefde je krijgt van een labrador. En straks terug naar het centrum. Het revalidatiecentrum, helaas.