Pea

Ik wou eigenlijk anderhalve maand geleden wat beelden posten over ons reisje naar Corfu, maar wegens andere beslommeringen en wegens gebrek aan tijd en goesting en dergelijke is het er dus nog altijd niet van gekomen.

Anyways. Deze is geestig: in de categorie unfortunate product names:

As in: in Greece, people drink. Ik heb het niet geproefd. Het gedacht alleen al.

Zou Ice-Pea ook bestaan?

En ja, dat vind ik dan grappig.

 

City trippin

Een in onbruik geraakte kerk in Maastricht is nu een boekenwinkel geworden. Een prachtige boekenwinkel, zelfs. In België zouden de plaatselijke paters en nonnen moord en brand schreeuwen. Watte? Kooplieden in de tempel? Dat kàn niet! Anyway, het heeft wel iets, zo een locatie. En vooral als ze de originele structuren in ere houden.

Rustgevend, zoals dat hoort in een boekenwinkel:

 

Drie verdiepingen boeken! Plezant. En als je mocht zin krijgen in koffie met een koekske geen probleem:

Met als extra touch:

Ze kunnen er nog iets van leren, daar bij de Club en andere Standaard Boekhandels. Brrr ongezellige winkels…

Come to think of it, in Aalst is er ook een kerk omgeturnd in een (kleren)winkel, maar als je daar binnen gaat voel je je helemaal niet meer in een kerk. Gewoon in een saaie klerenwinkel. Gebrek aan fantasie, zeker?

 

Lichtpunt

Tijdens het zappen ben ik voorbij een interessante documentaire gekomen: er zijn blijkbaar meer dan 6000 talen in de wereld, tegen het eind van de eeuw nog maar de helft. Het duurt één generatie voor een taal om uit te sterven (logisch, ma en pa willen hun kind geen minderheidstaal meer aanleren omdat dat te weinig kansen geeft in de wereld, hence de taal sterft uit), en er zijn nog 50 à 60 talen die nog door één persoon gesproken worden! 

In Nairobi spreken ze Sheng, een straattaal die daar zowat overal gebruikt wordt, maar ze verandert razendsnel. Gevolg: een dorpje verder spreken ze een ànder Sheng. Probeer zo maar te communiceren. In Vlaanderen heeft het er ook wel wat van weg: alleen kan iedereen hier wel met de rest praten als hij wat moeite doet. Maar het blijft problematisch als een Oostvlaming, een Westvlaming en een Limburger samen moeten werken. Ik ben ooit verloren gereden in Meeuwen-Gruitrode (wààreh? in Ellikom, Limburg) en toen ik het eindelijk moest opgeven zelf de weg te zoeken (ne vent he) en mijn ruitje afdraaide om de weg te vragen, stond ik oog in oog met een ouder dametje die ik in het AN aansprak. Ze antwoordde me in het Ellikoms, denk ik, en ik verstond er niets van. Na drie keer ‘wablief?’ heb ik haar vriendelijk bedankt, mijn ruitje weer omhoog gerold en he mijn zoektocht verder gezet. Om maar te zeggen dat Vlaams ook niet altijd Vlaams is.

Mijn eggenote vertelt me dat ze in Rusland op de trein kan stappen, zes dagen en zes nachten later afstappen, en dat ze dan gewoon in haar eigen taal de mensen kan aanspreken. Het is een gemak.

 

Pop poll

Paul De Leeuw is misschien de bekwaamste tv-figuur maar toch ook de ergerlijkste als hij pseudo-Vlaams spreekt.

En Dimitri Verhulst kan musiceren, sjiek zeg.

Beste film ter wereld: Loft. Beetje overdreven toch wel. Okee, hij is goed, maar beste film ter wereld? Wel leuk voor mijn buurjongen van lang, lang geleden: Koen De Graeve. Die doet dat niet slecht tegenwoordig. ‘All you need is ne loft’, haha. En Koen staat daar te zingen voor duizenden mensen. Zijn ervaring van bij El Tattoo Del Tigre komt goed van pas. Maar ge moet het maar durven.

 

Transport

Gisterenvoormiddag lag alles hier wit, er was een soort sneeuwstorm gaande in Brussel, en er viel heel de dag door een soort van half bevroren substantie uit de lucht. ’s Namiddags was het gelukkig alweer ontdooid. Ik dacht al dat we weer vertrokken waren voor een weekje sneeuwpret. Vanochtend steek ik mijn kop buiten en wat zie ik: er valt weer sneeuw uit de lucht! Na deze winter denk ik anders over de opwarming van de aarde, maar dat het klimaat verandert, dat kunnen wij als niet-wetenschappers toch ook niet meer ontkennen. Dit soort winter had ik niet meer meegemaakt sinds mijn kleuterjaren. Ik dacht eigenlijk dat we het niet meer zouden meemaken, maar kijk. Vorig jaar was een zeer zachte winter – en de politiek pakt er direkt mee uit dat we allemaal zeker € 400 bespaard hebben op verwarming: alsof zij er voor gezorgd hebben dat het niet zo koud was! Come to think of it, dat hébben ze ook, gedeeltelijk. Dit jaar hebben we weer zoveel of zelfs meer bespaard omdat de stookolie zo goedkoop geworden is. Jàha, maar IK heb 1500 liter gekocht twee weken VOOR de Grote Prijsdaling. En dan nog, die stelling is toch wel heel erg krom, want mensen die op aardgas of elektriciteit verwarmen worden gediscrimineerd. Of mensen die niet lang genoeg gewacht hebben om hun voorraad aan te vullen.

Dat van dat klimaat: het is jammer dat het zo omgekeerd evenredig is met de economie… Hoe duurder de benzine wordt, hoe slechter voor de mens maar hoe beter voor het klimaat: dan pas gaan de mensen eerst eens nadenken alvorens ze hun ‘nafbak’ vullen. Als de benzine écht duur wordt, zoals zes maanden geleden, dan pas gaan meer mensen de trein nemen om naar hun werk te gaan. Anders staan ze nog liever twee uur in de file. De frustratie nemen ze er wel bij. Maar als de benzine duurder wordt, worden we weer geconfronteerd met een andere economische realiteit: de stelling van de NMBS. De tijden zijn veranderd, ze laten geen lege trein meer over en weer rijden, wat natuurlijk een goeie beslissing is. Maar in deze wereld waarin alles efficiënter en goedkoper moet, gaan ze wel heel erg ver: elke zitplaats is namelijk geld waard, en in die redenering verliezen ze geld als er lege plaatsen zijn. Dus moeten ze de bezetting optimaliseren: zorgen dat er zo weinig mogelijk lege plaatsen zijn. Dus: volle treinen! Dat is allemaal goed en wel, maar als de benzine duurder wordt, en er nemen meer mensen de trein, dan hebben ze een probleem: geen vrije plaatsen meer. Als ze genoeg klachten krijgen zullen ze misschien proberen het probleem op te lossen en een wagon meer inzetten, maar als dan de benzine plots weer goedkoper wordt hebben ze weer ‘overcapaciteit’, en dat kost geld. Dus wachten ze liever tot ze zeker weten dat het teveel aan volk geen tijdelijk verschijnsel is alvorens in te grijpen. Het is namelijk voordeliger voor de NMBS als de passagiers zich gewoon wat meer verspreiden over verschillende treinen. En dat is een oplossing die voor alle transportproblemen van toepassing is: zowel voor de volle treinen als voor de volle snelwegen. Vroeger werkte ik de ene keer van tien tot half zeven, de andere keer van half twaalf tot acht, en ook al werkte ik aan de andere kant van Brussel, toch had ik niet echt last van het verkeer. Het was toen ook wel druk, maar wanneer is het nog eens kalm op de E40? Ik moest van Gent naar de andere kant van Brussel, en als je dat om zeven uur ’s ochtends doet ben je meer dan twee uur onderweg, maar als je diezelfde rit maakt om tien uur duurt ze nog maar een uur of zo.

Daarom: people, spread out! En aan de werkgevers: flexibele werkuren voor iedereen! En aan de politiekers: subsidies voor mensen die met de moto naar het werk gaan! En een eigen motovak op de snelwegen! (de pechstrook is goed genoeg) Motards worden nog altijd behandeld als ambetanterikken op de snelweg, terwijl autorijders hun dankbaar zouden moeten zijn: als alle motorijders met de auto zouden gaan, dan was de file nog langer! Dus chauffeurs: als jullie een motorfiets zien komen in je achteruitkijkspiegel: laat die mens passeren ipv hem af te blokken. Met een ‘ik niet, gij ook niet’ mentaliteit gaan we er alleen maar op achteruit.

 

Quotation marks

Ik vraag me af: leren de journalisten in de journalistenschool tegenwoordig niet meer hoe ze leestekens dienen te gebruiken? In mijn talenstudie waren leestekens zeer belangrijk, je bouwt namelijk een geschreven zin op rond die rare tekentjes. Hoe de zin klinkt, waar je moet pauzeren, of je hem moet roepen (in je hoofd) of vragend uitspreken, dat wordt allemaal bepaald door middel van puntjes en streepjes. Dat weet iedereen.

Ik zie meer en meer van dit soort dingen in de Standaard, niet voor niets de standaard:

“…we voeren meer “effecten, van fijn stof uit dan in.”

Dan pauzeer ik even na het woord ‘effecten’, want achter dat woord bevindt zich een komma. Wat de journaliste in kwestie bedoelde was eigenlijk deze zin: ‘we voeren meer “effecten” van fijn stof uit dan in.’ Of ze nu enkele ‘ of dubbele ” gebruikt maakt niet zoveel uit, de regel daar is dat je ze door mekaar mag gebruiken (maar wel dezelfde per aanhaling) maar dat je afwisselt bij ’speech within speech’, ofte een aanhaling binnen een aanhaling. Ik zou het zelfs beter vinden mocht ze guillemets gebruiken, deze dus: «». Mààr, beste journaliste, een komma is niet gelijk aan een sluit-de-aanhalingstekens. Het komt natuurlijk voort uit de goeie ouwe tijd, toen een aanhaling werd voorafgegaan door een lage ” en afgesloten werd door een hoge “. Maar de journaliste in kwestie keert zelfs dat om. Daarbij komt nog dat ze twee verschillende types tekens gebruikt voor ‘open’ en ‘dicht’, wat helemaal onaanvaardbaar is. Gelukkig schrijft ze geen HTML, want anders zou haar code niet zo vergevingsgezind zijn.

 

Kleinkunst

Filling up the wife’s iPod… Aangezien ik daar telkens mee belast word heb ik besloten om haar eens wat nederlandstalige muziek te leren kennen die iedereen zou moeten kennen. Aangezien zij 3000 of zo km van hier opgegroeid is kent ze geen enkel liedje uit deze contreien, en mist ze dus de vele hilarische of toepasselijke referenties die ik dagelijks uit mijn mouw schud.

Ik ga voor ’subconscious learning’: onderweg naar het werk kan ze luisteren naar door mij geselecteerde liedjes, zoals daar zijn: Raymond VHG: “Gelukkig zijn”, Wannes van de velde: ”ik wil deze nacht in de straten verdwalen”, Bots: “Zeven dagen lang”, Lenny Kuhr: “Visite” en ga zo nog maar een paar pagina’s door.

Zo zal ze tenminste weten waar ik op doel, de volgende keer als zij zegt “wat zullen wij eten”, en ik spontaan “zeven dagen lang” begin te zingen!

 

Bummer

De collectie bomen achter onze tuin, die ervoor zorgden dat we dit mooie uitzicht hadden, is omgehakt. Wat is dat toch met de snoei-, hak- en kapdrang van de Belg? Langs de snelweg in onze buurt stonden er mooie jonge bomen, die de voorbijvliegende auto’s wat aan het zicht onttrokken en het geluid wat tegenhielden, en die zijn ook allemaal omgehakt. Okee, het is makkelijker als de natuur ingedijkt wordt, want “dat groeit toch terug” en dan zijn we er voor een paar jaar vanaf, maar moet dat nu echt allemaal zo kaal gemaakt worden? En die bomen stonden helemaal niet in de weg.

Als tegenreactie hebben wij onze kerstboom geplant:

Als statement tegen de achterlijke gewoonte van de “kerstboomverbranding”. Zeg nu zelf, een gigantische toren kerstbomen in brand steken, what’s the point? Plant die dingen toch in je tuin, of als je geen tuin hebt ergens anders in de natuur! Maar neen, verbranden die handel. Nog wat vervuilen ook. Maar ja, anders liggen ze in onze weg! De mens is een heel erg domme diersoort.

 

Ja Alloo maat joengne

Zonet op Radio 1 zei Luc Alloo iets dat ook al een paar keer in mijn hoofd opgedoken is: 2008 is een jaar om snel te vergeten … bankencrisis … yadda yadda … en dan kwam het: “waar blijft de rebellie van het volk?” Dat zit ik me ook al een hele tijd af te vragen: hoe ver kan men een hele natie pushen alvorens ze en masse op straat komen met brandende toortsen en pitchforks, en auto’s in brand beginnen te steken? Alles wordt duurder, er wordt gegokt met ons spaargeld en pensioen, politiekers doen maar op, zakenlui steken hun zakken vol – en dan komen we aan bij de uitspraak van het jaar 2008: “winsten worden geprivatiseerd, maar verlies wordt genationaliseerd”, en hoe is zoiets mogelijk? Wordt een goede huisvader niet geacht tijdens de zeven vette jaren een spaarpot klaar te zetten om de zeven magere jaren te overbruggen? En die magere jaren, die zullen er onvermijdelijk ooit wel moeten komen. Neen, men heeft jarenlang gedacht dat het allemaal wel zou blijven los lopen, en trouwens, doorsnee managers hebben veel te veel aan hun eigen portemonnee gedacht (en aan hun ontslagpremie). Hoe kan een beheerder van een bedrijf nu als een goede huisvader optreden voor dat bedrijf, wanneer hij alleen maar de wortel voor zijn neus kan zien?

We laten ons rollen langs alle kanten: benzine wordt duurder, dus we betalen zonder veel te morren meer voor àlles. Voedsel in de eerste plaats. Ha ja, het transport wordt duurder, dus zal dat wel normaal zijn zeker? Elektriciteit, gas, enz, alles is fiks duurder geworden. En dan kwam plots het moment wanneer een hele bevolking had moeten beseffen dat ze massaal in het ootje genomen werden: olieprijzen gingen in vrije val. Waarom werd al het voornoemde dan niet weer goedkoper? Had de minister van energie geen groot rechtvaardigheidsgevoel gehad, dan kan je er zeker van zijn dat de prijzen van gas en elektriciteit niet zouden zakken. Benzineprijzen zakken wel, maar slechts met de helft van wat het eigenlijk zou moeten zijn. “Omgekeerd cliquet” of zoiets, heet dat dan. Extra belasting, in het schoon Vlaemsch. En dan kwam er nog dit: Vlaanderen schuldenvrij. Ik weet wel dat het belangrijk is dat de regering schulden afbetaalt, maar op een moment van crisis, wanneer er nog meer mensen dan normaal honger lijden, zou ik verwachten dat de schulden, die toch al jaren liggen te wachten, nog wat langer kunnen wachten. En dat er hier en daar een belastingske afgeschaft wordt. Maar ‘belastingen’ en ‘afschaffen’, dat zijn woorden die men hier niet graag samen gebruikt. Toch niet na de verkiezingen. “Afschaffen kunnen we altijd nog, laat het voorlopig maar zoals het is”, ik zie het ze al zeggen ginder in de Wetstraat. En als er al eens een belasting verminderd wordt, dan gaat het over een eenmalige maatregel die de gezinnen 30 euro oplevert. Weten die mannen in hun ivoren toren wel wat ze zeggen? 30 euro, wat moet een gezin daar in godsnaam mee aanvangen, in een tijdperk waar de kinderopvang al snel 18 euro PER DAG bedraagt? Laat een politicus eens zijn eigen portemonnee beheren, geef hem wat hij zelf een “gemiddeld loon” noemt en kijk waar hij eindigt. En laat hem dan nog eens beslissen over de belastingen. En laat hem dit dan eens lezen:

Gezin betaalt fiscus 1.000 euro te veel

BRUSSEL – Een modaal gezin zou in dit land maandelijks netto 84 euro meer op zijn bankrekening krijgen als de regering de nu al vijf jaar oude fiscale hervorming eindelijk correct zou doorrekenen.

En dus zit ik me momenteel af te vragen hoever je een natie kan pushen alvorens ze zich als één groot, boos, in het nauw gedreven beest keert tegen de beleidsvoerders. Niet dat ik er zit op te wachten hoor, ik vraag me gewoon af of de Belgen hun cool ooit nog eens zouden verliezen zoals in de jaren 70.

 

Radio 2

Wat een verschil, de top 1000 van de classics op Radio 2 vs de top 5000 van Donna! Ik heb gisteren op Radio 2 een hele dag door Echte Klassiekers gehoord van Grote Muzikanten (afgezien van 1 of 2 tien om te zien schijven), terwijl de Top van Donna vooral pijn deed aan de oren. Bubblegumpop uit de jaren 80, die alleen maar thuis hoort op een foute fuif, dat speelden ze daar als waren het klassiekers. Komaan zeg, 2 Unlimited? Bros? Rick Astley? Ofwel is Radio Donna, ofwel de Donna-luisteraar muzikaal gezien in de jaren 80 blijven hangen. Waarmee niks fout is, maar waarom kiezen ze dan de wegwerp-pop van ééndagsvliegen, terwijl de 80’s ook veel goeie muziek voortgebracht hebben? De helft van wat ik gehoord heb van de top 5K (en dat was veel, want men wou dat per sé horen in het UZ) leek weggelopen van een Knuffelrock cd, en geef toe: dat is geen goeie muziek, en zeker geen tijdloze.

Er staan in de Donna lijst natuurlijk ook een aantal obligate klassiekers, maar ook enorm veel muziek van de laatste twee, drie jaar. Hoe kan zoiets tijdloos zijn, als je nu al kan voorspellen dat die nummers volgend jaar al vergeten zullen zijn? Neen, doe mij dan maar iets van Elvis (Presley en Costello), Dire Straits, Bob Dylan, Leonard Cohen, Prince, The Jacksons, Louis Neefs (jaja), Ann Christy (ook), en vele anderen. Ik luister thuis nooit naar die muziek, maar dat zijn wel wat ik klassiekers zou durven noemen.

Over Louis Neefs: luister eens naar dit lied, en verwonder je samen met mij over hoe ongelooflijk relevant de tekst wel is:

Het gaat als volgt:

Dit is een lied voor de mensen die zorgen
Dat morgen de mensen al dood zullen zijn
Dit is een lied voor de doden van morgen
Begraven, bekist in een stenen woestijn

refr.:
    Laat ons een bloem
    En wat gras dat nog groen is
    Laat ons een boom
    En het zicht op de zee
    Vergeet voor een keer
    Hoeveel geld een miljoen is
    De wereld die moet nog een eeuwigheid mee

Je breekt en je hakt en je boort door de bergen
Je maakt elke heuvel gelijk met de grond
De reuzen van nu lijken morgen maar dwergen
Vooruitgang vernielt wat er gisteren nog stond

De vis in de zeeen vergiftigd, gestorven
Het zand op de stranden vervuild door mazout
En jij door je tankers en chequeboek bedorven
Je weet zelfs niet meer waar de meeuw heeft gebroed

En zo zal dan morgen het leven verdwijnen
Verslagen door staal en gewapend beton
De maan zal dan koud op je nachtmerrie schijnen
Geen mens die nog weet hoe het einde begon

De wereld die moet nog een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee

En die mens is al dood van in ‘80 he! Men zou soms denken dat men hier in de jaren 70 nog niet mee bezig was, omdat het probleem toen nog iets minder acuut was, maar toch. Ik krijg plots flashbacks van kleine rubberbootjes die uit protest voor grote olietankers gingen liggen, en een tijdje terug kwam er in het UZ een mede-revalidant binnen in een t-shirt met als opschrift “This body is in danger”. Ook een relikwie uit de 80’s. En het ergste van al is dat we de schade aan de planeet hadden kunnen beperken, mocht men toen ingegrepen hebben. Maar dat heeft men vertikt, en nu is het te laat, dus lijkt men te denken: “laat ons dan maar verder doen gelijk we bezig waren, wat maakt het ook uit”.

Zucht. Mensen.