Stapperdestap

Mijn eerste stapjes zonder begeleiding zijn een feit! Again, nog niet stabiel en maar een stapke of vijf, maar het is een goed begin. Mijn benen zijn nog een beetje uitgemergeld van zo lang te liggen en te zitten, maar een hometrainer kan dat wel verhelpen. Mijn armen worden wel gespierd van met de rolstoel te rijden, hoewel ik in mijn handen nog maar ongeveer een derde van de kracht heb die een volwassen man normaal gezien heeft (volgens de ergotherapeuten in tuzet).

Mijn rechtervoet staat weer recht maar is nog wat stijf, net zoals mijn beide onderbenen. Nog een week of twee en ik geraak alleen uit de zetel – zo hoop ik toch. Mijn benen zijn nog niet sterk genoeg om op te gaan staan, en als ik op de grond zou vallen heb ik een probleem, maar er zit toch wel beterschap in. Ik geraak ook al alleen in en uit de auto, het is een groot gemak. Het is niet zo geestig voor mijn familie en vrienden om mijn 85 kilo recht te trekken. Vooruit met de geit!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: