Feest

Het was een leuk feest, dat trouwfeest van eergisteren. Enig probleempje was dat het eten niet opgediend werd, maar dat er een buffet voorzien was. Fijn. Ik heb dan maar het vrouwtje belast met het uitkiezen en meebrengen van allerlei lekkers. Want lekker was het zeker!

Later die avond heb ik nog gedanst – enfin geslowed, het is te zeggen stil gestaan en geleund terwijl mijn vrouwke danste. Het was waarschijnlijk wel een raar zicht, maar toch liever dàt dan “rolstoeldansen”. En aangezien ik niet van plan ben in die rolstoel te blijven zitten doe ik dus zeker niet de moeite om dat te leren. Met alle respect voor mensen die blijvend aan een rolstoel gekluisterd zitten, natuurlijk.

Nu ik wat steviger op mijn voeten sta ontdek ik waar ik nog tekort schiet. Zo zijn mijn kuiten verkort, waardoor mijn voeten wat afhangen. Niet evident om zo te stappen! De verpleging en mijn familie hebben in het andere gebouw de eerste vijf weken conscientieus kussens achter mijn voeten gestoken, net om dit te vermijden, maar het heeft niet mogen baten. Ik hoop dat het opgelost raakt met stretchen. Een andere mogelijkheid is om mijn kuitspieren operatief te laten verlengen, maar dat zie ik precies niet zo zitten…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: