Californication

Ik ben er eindelijk aan begonnen, aan Californication. Aan de serie met dendienen van de X-Files, niet aan het liedje. Het is niet wat ik er van verwacht had. Niet slecht, dat niet, maar ik had het gevoel dat ik een boek van Charles Bukowski aan het lezen was. Of van Herman Brusselmans. But hey, you say potato, I say potato.

De serie hoort thuis in de gepolijste, vakkundig gemaakte feuilletons van hedentendage en, come to think of it, heeft wat weg van House M.D. in die zin dat het ook gaat over een kerel die last heeft met zichzelf en het bijgevolg de hele wereld moeilijk maakt met zijn vervelende opmerkingen en rake observaties. Hij sukkelt elke dag met een andere beeldschone vrouw in zijn of haar bed, en er is nooit tijd voor een openingsgesprek of een glaasje wijn vooraf. Neeneen, direkt over naar actie, heel realistisch allemaal. Het hoofdpersonage in deze is geen dokter maar een schrijver, en wel eentje die sukkelt met een kloefte van een writer’s block. De vrouw van zijn leven, tevens ook de moeder van zijn kind, heeft duidelijk nog gevoelens voor hem maar gaat trouwen met iemand anders, geef toe, héél erg origineel is het allemaal niet. Maar de pittige discussies en rake oneliners maken veel goed. Ik ga verder kijken, en dat is meer dan wat we konden zeggen van Pushing Daisies, Prison Break en Battlestar Galactica. Come to think of it, die laatste twee liggen hier nog ergens op een harde schijf te wachten op een tweede kans!

Maar eerst de rest van Desperate Housewives erdoor jagen.

Advertenties

2 responses to “Californication

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: