Met de trein zou je der al zijn

Het is veel te warm om te bloggen. Het is zo een weertje waarbij je je dochter spontaan ‘Talula does the hula from Hawai’ zou willen noemen. Maar als je ze nog alle vijf op een rij hebt onderdruk je die neiging meteen weer.

Vrijdagavond was het 200° C op de trein. Je kon een ei bakken op het tafeltje tussen de zetels, zo misselijkmakend warm was het. Maar een goed half uur later waren we alweer ter plaatse. Beats the file, airco in de auto of niet. Sommige treinen hebben ook wel airco, zo heb ik eens 3 uur en 30 min stilgestaan tussen Brussel Centraal en Zuid, en gelukkig zat ik wel op een gekoelde trein. Vele, heel vele anderen niet, en ik had niet graag in hun natte schoenen gestaan. Voor confrontaties met andermans okselvijvers en bijhorende geurtjes, daarvoor moet je heden op de trein zijn. Er is altijd wel een smelly bugger die zijn laptop dringend in het rek boven jouw stoel moet leggen, daarbij zijn oksel tot op irrationele afstand van jouw reukorgaan brengend. Soms, heel soms, moet ik me inhouden om zo iemand geen duw te geven. Me inhouden lukt vrij goed, ik bedenk dan gewoon dat mijn hand dan riskeert niet meer geurvrij te zijn. Yeee-uck.

Bij deze een oproep aan iedereen die al eens de trein neemt: please investeer tijdens deze hete zomerdagen in een deo, maakt niet uit wat voor een, en ververs je hemd of t-shirt eens wat frequenter dan tijdens de wintermaanden. Uw medereizigers zullen u eeuwig dankbaar zijn.

Tegenwoordig valt het allemaal wel mee met de trein. Er zijn nog zelden vertragingen van meer dan 10 minuten, de stellen zijn proper en de conducteurs zijn vriendelijk. Nu nog de medereizigers een beetje heropvoeden en dan ben ik content.

Gisteren sloeg het noodlot toe. We waren net vertrokken uit BXL Centraal toen de trein heel traag ging rijden. Na een twijfelachtig vertrek uit BXL Zuid werd de reis langzaam verder gezet richting Liedekerke, toen plots: ‘Ding dong! Beste reiziger…’ uit de krakkemikkige geluidsinstallatie rolde. En dan weet je wel hoe laat het is. Problemen met de remmen, zo bleek. Ehm, what? De remmen werken niet? Da’s meestal niet goed. Iedereen aan het klagen en zuchten, uiteraard. De ongekoelde trein stond in de vlakke zon bij 30 graden. Leuk is dat niet. Hoe komt het toch dat er in de warme periodes altijd problemen zijn met de trein, en in de koude periodes met de sporen? België heeft toch niet zo’n extreem klimaat? Hoe gaat dat dan met de treinsporen in Rusland? En met de trein in India, waar het veel langer veel warmer is dan hier?

Verder naar station Denderleeuw, waar ik door de hitte geconfronteerd werd met een oude bekende geur. Het stinkkot! Het vilbeluik, dat vroeger mensen tot ver buiten Denderleeuw kotsneigingen bezorgde maar dat een paar jaar geleden inspanningen gedaan heeft om de geurhinder te beperken, laat zich weer ruiken bij deze tropische temperaturen. Ik ken de geur veel beter dan ik zelf zou willen, omdat ik er 15 jaar geleden twee dagen als jobstudent doorgebracht heb. Bij 30 graden. Aan de stinkende put die het zwarte hart van het vilbeluik vormt. Ah, sweet memories. Een hele dag werken aan de put waar de kadavers gedumpt worden, dan naar huis en vijf keer douchen en parfumeren, dan naar het liefke en als eerste reactie krijgen: ‘Eeeiiiih gij stinkt!!! Waar ebde gij gezeten???’ Ik heb er wel een gloedhekel aan geurtjes aan overgehouden.

We stonden dus in de hitte op spoor 2, en op spoor 5 kon men de IC trein nemen naar de grote stations further down the line. Ik werd plots geconfronteerd met mijn handicap. Ik moest gelukkig niet van spoor veranderen, want het station waar ik er af moet wordt keihard genegeerd door zo een IC. Maar stél dat ik toch van perron had moeten veranderen, dan zat ik met een probleem.

Na een 20-tal minuten werd omgeroepen dat men nog niet beslist had of er verder gereden zou worden of niet. Tegen die tijd was ik al half verdampt, en het laatste opgewarmde beetje van de cola die ik over had van ’s middags moest er ook aan geloven. Nog 20 minuten later werd beslist dat de trein wel degelijk zou doorrijden. Maar of hij op tijd zou kunnen stoppen, dat wisten we nog niet.

Advertenties

One response to “Met de trein zou je der al zijn

  • Zita

    Ik zat voor de verandering ook eens op de trein die dag om helemaal vanuit de Westhoek naar Mechelen te sporen… Alsof het erom deed, waren er die dag constant problemen.

    ’s Morgens te laat aangekomen wegens vertragingen (overstaptrein vanuit Brussel werd gewoon afgeschaft).

    ’s Avonds net niet van mijn sus gedraaid wegens combinatie warmte-pijn-eind van mijn Latijn-vertragingen.

    Hoewel ik anders graag met de trein reis, ben ik er vrij zeker van dat ik er rapper met de auto was geweest…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: