Maandelijks archief: juli 2009

Blue rat

art.rat.after.urmc

Dit zou niet getrukeerd zijn. Het zou een rat zijn die mismeesterd is, meerbepaald een ruggenmergletsel toegebracht, en die daarna behandeld is met blauwe m&m’s. Of toch met de kleurstof die daarin te vinden is. God weet hoe ze dat ontdekt hebben, maar een ruggenmergletsel blijkt dus baat te hebben bij het eten van blauwe snoep/frisdrank.

“Driewerf hoera!” was mijn eerste reactie, maar toen bleek dat het spul meteen na een letsel moet toegediend worden, om zo de randbeschadiging die ontstaat doordat weefsel afsterft te voorkomen. In mijn geval: na de operatie is mijn ruggenmerg gaan opzwellen, waardoor het signaal tussen hersenen en lichaam onderbroken werd. Na een tijdje is de zwelling weggetrokken, maar doordat het merg geklemd zat tussen de wervels is er zware schade ontstaan. Dus had ik meteen na de operatie blauwe m&m’s beginnen schransen dan had ik blijkbaar meer kans gehad op een volledig herstel. Jammer, dat de medische wetenschap nu pas zulke dingen begint te ontdekken. Tegen de tijd dat het ooit in een ziekenhuis toegepast wordt zijn we nog een paar jaar verder.

Frustrerend…

Hier is de link naar het artikel: http://www.telegraph.co.uk/science/science-news/5921266/Blue-MandMs-mend-spinal-injuries.html.


Note to self

Beter twee keer over en weer gaan dan een mes tussen de tanden transporteren (sharp side in, obviously). Gebrek aan stabiliteit en scherpe voorwerpen don’t mix. Helaas vergeet mijn verstand af en toe dat mijn lichaam niet 100% meer is.

Slimmerik.


Hilarisch

De film “25th hour”, vorige week op Canvas, stond nog op de hard disk. Op een gegeven moment zegt er iemand iets over een vrouw: “she had three teeth and they were all in the back”, en dat wordt dan als volgt vertaald: “ze had drie tieten op haar rug”. Chance dat ik mijn chill pill al gepakt heb, anders zou ik mij eraan ergeren of zo. We wouldn’t want that to happen.

Benieuwd wat voor taalparels er nog aan komen!


Sexsjieken

Horndogs. Lees alhier. De eeuwen en eeuwen van preutsheid en te veel kleren dragen beginnen hun tol te eisen. Ze zjin gans zot geworden ginderachter. ‘Zedenverwildering’ als oorlogswapen, schitterend!

En ook: waar kan ik dat kopen, die sjieken?


Homobaby? Really?

homobabyIk las de titel van dit artikel en ik dacht: “maar hoe kunnen ze dat weten, dat die baby homo is?”

Leest die journalist dat dan niet na, en denkt hij niet bij zichzelf: “misschien is ‘homobaby’ niet echt het geschikte woord”? En zegt de eindredacteur daar niets van? Ha nee, juist, de eindredacteurs zijn overal ontslagen omwille van de crisis, ik was het alweer vergeten.

Ik moet echt echt … wait for it … écht stoppen met de krant te lezen, en al zeker HLN.be. Of ik moet beginnen met een taalkundige sloddervos te worden en ook zo turbotaal te schrijven die de jeugd van tegenwoordig gebruikt, dan zou ik me er misschien niet meer zo aan storen. Maar die commentaren op de site van HLN, die zijn de moeite waard.

En what is ùp met die nieuwslezers die de eind-n van werkwoorden niet meer uitspreken? En die hun onnozele trend nu ook doortrekke naar zelfstandig naamwoorde? Waarom toch? Wat hebbe die woorde jullie misdaan? Verdiene ze het niet meer, volledig uitgesproke te worde?

Ok, I’ll just go and take a chill pill now.


Geeuw

Het is zondag en ik ben om zes uur opgestaan. Tot vijf jaar terug ging ik systematisch pas om zes uur slapen – op vrijdag en zaterdag welteverstaan. Als ik voor zes uur in bed lag was er iets fout. Dat kon ik gewoon niet maken, stel dat ik net dàn zou in bed liggen als er vanalles zou gebeuren. Stel dat ik net die éne toffe nacht zou missen door iets triviaals als nachtrust.

Maar vandaag was ik toch wel ridiculously vroeg op. Ik heb wel een goeie reden: ik moest Liuda naar Zaventem brengen. Ze is ervandoor, of toch de komende elf dagen. Het schaapje kon eindelijk eens terug naar haar moederland, vorig jaar is het er door al onze miserie niet van gekomen omdat ze me niet kon en wou alleen laten, maar deze keer dus wel. Toen we enkele maanden geleden haar reis boekten dacht ik dat ik de tocht niet aan zou kunnen alsdat het toch wel de moeite is qua afstand en tijd, maar nu had ik eigenlijk willen mee gaan. Had ik op voorhand geweten dat ik zoveel zou ‘aangesterkt’ zijn, dan was ik zeer zeker mee op het vliegtuig gestapt.

Die reis… Tja. Het vliegen valt wel mee, tot Moskou is het iets meer dan drie uur. Maar dan ben je nog maar in Moskou, en dan begint het avontuur pas. Mijn schoonouders wonen in Kursk, en neen, dat is geen havenstad. Er is een aantal jaar terug een duikboot gezonken die ‘Kursk’ heette, en die was naar de stad genoemd. Kursk is namelijk zowat het Waterloo van Rusland, blijkbaar is daar een zware slag gestreden tijdens de Groote Oorlog, vandaar. Er staan heel wat tanks en vliegtuigen in de omgeving. Maar om daar te geraken moet je dus de trein op, en moet je maar liefst zeven uur bollen. Normaal gezien nemen we dan de nachttrein omdat je dan toch wat kan slapen, maar dat betekent ook dat de reistijd dan langer wordt. Het vliegtuig op om half tien op zondag, in Moskou rondhotsen tot de nachttrein vertrekt (elf-half twaaf) en dan de hele nacht onderweg zijn, tot half zeven of zo. Dus ben je toch makkelijk 24 uur onderweg voor een bezoekje aan schoonma en schoonpa. Iets dat we niet elke week doen, for obvious reasons.

En dan sta je in Moskou Centraal, en dan zie je dit:

Moskou

Mockba! En dan ben je ergens waar je met niemand kan praten, waar je de weg niet kan vragen als je verloren gelopen bent, en waar je zelfs de wegwijzers niet kan lezen. Een andere wereld, zo lijkt het. Gelukkig had ik een privé tolk meegenomen in de vorm van mijn zus, het talenwonder dat sinds kort ook beschikbaar is voor vertalingen in redelijk wat talen, maar nog geen eigen website heeft dus hier, een link naar de site van haar partner (sluikreclame, I know).

Maar mits vergezeld van de juiste gids kan je je ogen daar wel open trekken bij het zien van zoveel moois. De snoepjeskleurige gebouwen bijvoorbeeld:

Moskou5

Het huis van Pushkin, de dichter:

Moskou13

Deze kent iedereen wel: de kathedraal van Vassily de Gezegende, al heb ik hem ook al Vassily de Zwakzinnige horen noemen. Op de achtergrond het Kremlin, met rechtsonderaan het mausoleum van Lenin.

Moskou11

Moskou3

En aan de andere kant van het Rode Plein: een shopping centrum, but not as we know it!

Moskou6

En een Slechterikkengebouw dat mij altijd aan de Green Goblin uit Spiderman doet denken (don’t ask, mijn verstand doet soms rare dingen):

Moskou2

En dan op naar Kursk, waar de gebouwen iets minder imposant zijn maar wel nog altijd geestig:

Kursk2

Kursk3

Kursk4

Conclusie: ik wil nog wel eens terug naar Rusland.


Waar houdt een mens zich al mee bezig

Elke keer als ik dit hoor:

Dan denk ik dat de intro een ripoff is van dit, en begin ik spontaan te zingen van “everybody needs good nééébers”:

Terwijl ik eigenlijk zou moeten zingen van “waaidoeburds”:

Verwarrend.

Maar zo ben ik eindelijk toegekomen aan het hoofdstuk “Carpenters” in mijn muziekbestand. De Stones en de Beatles-periode is voorlopig voorbij, tijd voor wat easy listening.