Lectuur

Ik heb de Millennium-trilogie helemaal uitgelezen. De drie delen, allemaal 600+ pagina’s. Ik lees graag maar niet zo veel, omdat ik traag lees en omdat ik wil opgeslorpt worden in een boek. Als ik niet na een 20-tal bladzijden niet mee in het verhaal zit, dan zit de kans er dik in dat ik afhaak. Maar de Millennium-trilogie van Stieg Larsson, die is integraal goed.

Alleen jammer van de horriebele Hollandse vertaling. Een paar ergerlijke woordjes die veel te vaak terugkeren:

  • pantry – als in: Mikael Blomkvist liep naar de pantry en nam koffie (ik neem aan dat ‘kast’ bedoeld wordt, maar in wat voor kast zit een koffiezet, en waarom noem je die pantry en niet gewoon kast?)
  • überhaupt. Hollanders, he.
  • PM: een soort verslag van een meeting, vermoed ik. Waarom gaan mensen ervan uit dat iedereen elke afkorting kent? Maar ja, die Hollanders kunnen er wat van: het internet staat vol met de imho’s en zo (het heeft een tijdje geduurd voor ik wist wat een imho was, ja) .

Maar ja, Vlaams en Hollands, da’s toch dezelfde taal, niewaar?

Stieg Larsson is helaas al een paar jaar dood, dus volgend werk moeten we niet meer verwachten. Jammer. Gelukkig hadden we hier nog een Aspe liggen die Liuda ooit eens cadeau gekregen had (Pandora), dus kon ik die nog lezen in mijn vrije dagen. Het was wel een beetje van een ontgoocheling. Het zal bij één boek van deze Vlaamse topauteur blijven, vrees ik. Als je eerst de verhalen van Stieg Larsson leest en dan het verhaaltje van Aspe, dan ben je ontgoocheld om vele redenen. De schrijfstijl bevalt me niet echt, het verhaal is erg vlak en ééndimensionaal en ook al was het een potentieel spannend verhaal, toch pakte het boek me niet bij mijn nekvel. Vooral ook omdat de clou van het verhaal een fluo jasje aanhad en zo een zwaailichthelm, en al halverwege het boek ‘ik ben de clou van het verhaal!’ liep te scanderen.

Ik had ook het gevoel dat de schrijver ‘voor den Vlaming’ schrijft, daarmee bedoel ik dat hij het boek enerzijds leek te zitten schrijven met de gedachte: ‘ik schrijf voor Vlamingen, het mag niet te moeilijk zijn of ze haken af’, maar anderzijds gebruikte hij hier en daar toch moeilijke woorden waar het niet echt nodig was en het verhaal er niet om vroeg, en dat gaf me in dit geval het gevoel dat de schrijver zichzelf slimmer waant dan de lezer. Dit is misschien allemaal niet het geval, maar het is een gevoel dat ik niet wens te hebben terwijl ik een boek aan het lezen ben, ook al klopt het niet. Achteraf zat ik me af te vragen: maken ze van deze boekskes die tv-serie?

Ik wil gerust de Vlaamse schrijvers steunen en hun boeken kopen, maar ik moet de eerste nog tegenkomen die goed genoeg schrijft om er meer dan één boek van te kopen. Brusselmans schrijft telkens opnieuw hetzelfde boek, Aspe is al na één boek tegengevallen, Dimitri Verhulst heeft met zijn “Helaasheid der Dingen” een boek geschreven over niets (maar wel over mijn parochie) en hij heeft er dan wel een prijs mee gewonnen maar ik voel me niet geroepen om aan dat boek dat bij de Humo zat te beginnen. De Helaasheid der Dingen is om één of andere reden de lucht in geprezen maar ik kan me niet inbeelden waarom. Misschien omdat het een beetje het Vlaanderen van de jaren 70/80 terug oproept, en de mensen dat graag zien? Waarom is dat eigenlijk, dat Jan Modaal/Marginaal hier zo goed aanslaat (in boeken en films)? Vinden mensen die niet van Nieuwerkerken of omstreken afkomstig zijn de situaties in het boek even herkenbaar?

Conclusie: als er iemand een suggestie heeft van een goed Vlaams boek, lama weten!

Advertenties

5 responses to “Lectuur

  • ilse

    Qua Vlaamse thrillers vind ik jef geeraerts nog steeds onovertroffen, eigenlijk. Roel R. De londerzele schrijft ook goeie in dat genre.

    Verder hou ik nogal van Erwin Mortier en ben ik verliefd op de boeken van Bart Moeyaert. Lees “het is de liefde die we niet begrijpen”, schoon hoor.
    Slaap van Annelies Verbeke is ook goed, en als ge graag diepgang hebt: Patricia De Martelaere (recent overleden). En Boontje natuurlijk.

    Wat betreft nederlanders: Lees alles van Brouwers, en begin met “Bezonken Rood”, mijn absolute lievelingsboek. Daarnaast Vals Licht van Zwagerman eens lezen, en Henk was zeer te spreken van Joe Speedboat.

  • Zita

    Tsss, überhaupt zo afbreken! ’t Is nog wel zo’n tof woordje!

    🙂

  • Jamie

    Gewoon ter info: een ‘pantry’ is een aparte ruimte, eigenlijk een soort bijkeuken gecombineerd met een voorraadkast. Vroeger zag je dat veel in Engelse huizen (en blijkbaar in Zweedse), typisch een plek waar je dingen als brooddeeg achterliet om te rijzen of hespen omhoog hing. De vertaler zal het concept niet gekend hebben en dan maar zo hebben gelaten 🙂

  • locker

    Kan me jouw voorkeur qua lectuur wel voorstellen. Ooit wel eens iets bijzonders geprobeerd zoals de e-literatuur van locker? De site boekenopener.punt.nl kan dat verhelderen.
    Vriendelijke groet,
    locker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: