Maandelijks archief: oktober 2009

Rafke II

Anderhalf jaar geleden heb ik iets geschreven over Raf de labrador. De doodbrave loebas moest weg bij zijn baasjes, en er werd redelijk snel een nieuwe thuis gevonden. TWEE UUR na de verhuis van de hond stonden de oude baasjes bij het nieuwe baasje om Raf terug mee te nemen: ze misten hem al.

Wel: de baasjes gaan scheiden en geen van beide wil of kan voor de hond zorgen.

Any takers? De hond valt onder te brengen in de categorie ‘te braaf veur duud te doen’ en zal onderhand al voldoende verlatingsangst hebben om niet meer dan een meter van uw zijde te wijken, vermoed ik.


Verkeerskunde

* Wanneer u een inhaalmanoeuvre uitvoert dient u zo snel mogelijk terug naar het baanvak waar u vandaan komt te gaan. Blijvend op het middenvak rijden op een snelweg is onnodig en werkt storend voor andere chauffeurs. Moreover: hoe meer auto’s direkt terug naar het rechtervak gaan, hoe meer ruimte vrijkomt op de andere vakken, en hoe efficiënter deze gebruikt kunnen worden. Gevolg: minder lange files.

* Mistlampen dienen gebruikt te worden bij beperkte visibiliteit door mist. Wanneer de visibiliteit terug goed wordt dienen de mistlampen uitgeschakeld te worden. Dus van Gent naar Brussel bollen met uw mistlampen aan, in de file, bij een visibiliteit van ki-lo-me-ters, dat hoeft niet en màg eigenlijk ook niet wegens verblindingsgevaar. Een mistlamp is geen wondermiddel dat de mist doet verdwijnen, het is gewoon een sterke lamp die in de achterligger zijn ogen schijnt. Hou ook rekening met anderen op de weg.

* Afstand houden is goed, wegens veilig als je plots moet remmen. Maar honderden meters vrij houden tussen jou en je voorganger, dat is gewoon idioot. Ja, het klopt dat je ginder ver toch moet remmen, en dat je je daardoor minder opgejaagd voelt, maar denk eens aan zij die achter jou komen: als iedereen zoveel ruimte vrij zou laten zou de file dertig keer langer zijn. Doe dit dus niet, of ik steek u misschien wel rechts voorbij.

* Motorfietsen zijn klein en snel. Elke motorfiets die passeert is een auto minder in de file. Doe dus niet dwaas en laat die mannen gewoon passeren. Als je er een probleem mee hebt moet je zelf ook maar een moto aanschaffen. Maar de weg blokkeren is stom en gevaarlijk. En ge verdient lappen for doing that.

* Ritsen is écht wél beter. OK, je moet er misschien iemand tussen laten die op het laatste moment voorbij komt gekropen, maar think bigger picture: twee vakken beschikbaar betekent dat je twee vakken moet gebruiken. Aan alle slimmeriken die het oneerlijk vinden dat er mensen zijn die niet aanschuiven: wees niet zo verdomd Belgisch en laat die mannen passeren, of ga zelf op het linkervak rijden tot helemaal vooraan. Ritsen: vlottere passage én een kortere file.

Use your brain, people!


Helaasheid

Het is officieel: full-time werken en nog iets proberen te hebben aan mijn leven valt me zwaarder dan verwacht.  Opstaan om zes uur, trein om zeven, acht uur werken, trein terug, iets eten en de pijp is uit. Als ik dan in de zetel beland is het game over voor de rest van de avond. Ik hoop ergens dat de herfstslashwintermoeheid er voor iets tussen zit. De eerste maanden van mijn reïntegratie heb ik kunnen overbruggen met wat verlof hier en daar, zodat ik de eerste vier maand of zo geen enkele complete week moest werken. Maar dat kan niet blijven duren, helaas.

Vorige week zijn we eens mid-week naar de sienema geweest, eens gaan zien of ‘De Helaasheid der Dingen’ de hele hype waard is. Mijn mening: mweh. En ook wel een beetje boaah. Het is niet écht een slechte film, maar net zoals het boek gaat hij over niéts. Verhulst had hem beter ‘De Nietsheid der Dingen’ genoemd. Of beter, gewoon ‘De Nietsheid’.  Hoe een heel land hier zo zot van kan lopen, ik zou het u niet kunnen zeggen.

We zijn naar Brussel gegaan wegens dat Gent volzet was, en dus zijn we daar naar een film gaan kijken die in het Frans ondertiteld was en in het Vlaams dialect gesproken. Begrijpe wie kan, op VT4 en consoorten ondertitelen ze zelfs de best verstaanbaren onder ons (gelijk Gerrit Callewaert en zo), wat niet noodzakelijk verkeerd is want er kijken ook doven en slechthorenden mee, maar toch. Een film die in het Meers gesproken wordt, neen, die ondertitelen ze enkel in het Frans, en niet eens in twee talen. Ik had gedacht dat ik alle locaties in de film zou herkennen omdat ik in de omgeving opgegroeid ben, maar dat viel eigenlijk wel tegen. Het dialect daarentegen was wel een blast from the past. Hilarisch ook om te horen hoe de acteurs die niet vertrouwd waren met het taaltje over hun tong struikelden. Blijkbaar had Koen De Graeve, die van dees kantn es, een poging gedaan om hun de zinnetjes aan te leren. Couleur locale, heet dat dan. Ik vermoed dat deze film geen Loftje zal doen. Records breken, it won’t.


BEP

Schitterend:

Stel je voor dat je daar live bij bent, da’s toch wel om serieus kiekebisj van te krijgen denk ik.


Johan

Maandag vertelde mijn collega over hoe er in zijn straat, aan de andere kant van het land, een motorijder omver gereden was (een oudere heer met een dikke Volvo draaide links af en de motard was dichterbij dan hij dacht, klassiek ongeval). De motorijder was op slag dood, hij had geen schijn van kans. De kijklustigen kwamen er al snel aan, als gieren naar een slachtoffer. Auto’s wurmden zich over en door de brokstukken van de moto, totaal respectloos. Tegenwoordig kan je blijkbaar geen respect meer verwachten. Mensen willen zien wat er gebeurd is, ook al stelt het niets voor en ook al weten ze dat er zich achter hun een kilometerslange file aan het vormen is.

Als ik zulke verhalen hoor leef ik altijd mee, ook al ken ik de arme drommel niet persoonlijk. Ik heb zelf ook nog met een moto gereden, en ik kijk altijd heel goed uit als er een motard aan komt, en in de file zal ik àltijd plaats maken voor een motorijder.

Toen ik thuiskwam kreeg ik echter een koude douche: bleek dat het over mijn ex-collega ging. Johan, zo heette hij. De sympathiekste mens die ik kende. Altijd goedgezind, altijd in voor een grap. Een paar weken terug had ik nog met hem gechat over hoe hij een oude moto gekocht had om te leren rijden, want het is geen goed idee om direkt op een zware machine te kruipen. Na een paar maanden vond hij dat hij het wel onder de knie had en zette hij het oude beest te koop. En dan ging hij zijn droommachine kopen. Het volgende dat ik hoorde was dit: http://streekkrant.rnews.be/nl/regio/lim-3540/aanrijding-in-schulen-kost-leven-aan-motorrijder/Article-1184683226347-1194542332658.html.

Ik ben er al de hele week niet goed van. 34 jaar is te jong. RIP Johan.