Maandelijks archief: maart 2010

TV

Een fijne lijn scheidt de verzorgde (aka nieuwe) man van de creep. Een extreem verzorgde man die zijn wenkbrauwen epileert tot er bijna niets van overblijft, die valt wat mij betreft onder categorie nr 2. Ook al valt hij misschien goed mee, it’s still creepy. En zeker als hij al van bij de eerste ontmoeting uitlegt wat top en bottom en versa inhoudt. Aan volstrekt wildvreemden. En de rest van Vlaanderen. En er dan ook zijn eigen voorkeuren bij vermeldt. I was like, dude, ehm, wow! Too much information!

Waar blijven ze ze toch vinden, die ronselaars van VT4?


Nuon

Daarnet op de radio: ‘voor een kleine meerprijs bent u zeker van groene stroom’.

Say whàt????? Belast worden op het gebruik van properen ellentriek? Je zou hem verdekke goedkoper moeten krijgen dan de niet zo groene variant! En daar maken ze dan nog reclame mee ook? Dan weet je toch van een kilometer afstand dat 99% van de bevolking gaat zeggen: ‘screw that, I want the cheap one!’

Goe bezig, Nuon, echt goe bezig.


Alle beetjes helpen, I guess

GSMs zijn een vuiligheid. Iedereen heeft wel nog ergens een GSM liggen in een kast, en er worden er ook miljoenen en miljoenen gedumpt. Wat gebeurt daar dan mee? Wel, bedrijven zoals Agfa smelten die dingen en halen er het goud en/of ander kostbaar materiaal uit. Veel moeite voor weinig goud (of ander spul, ik weet het niet zeker), maar hun proces zal onderhand wel op punt staan en vele miljoenen beetjes maken een heel groot kostbaar geheel.

Maar er blijft dan nog wel een gigantische berg van chemisch restafval over. Dingen die je echt niet in je tuintje zou willen hebben. Bromium, om er maar één van te noemen.

Wat kunnen we doen om die berg minder snel te laten groeien en hopelijk wat te laten verkleinen? Wel, het beste zou zijn mochten GSMs niet bestaan en dus niemand er één hebben – of iedereen ééntje en die houden voor de rest van je eigen leven of het leven van je telefoon. Dat zou helpen.

Maar er is een teken gekomen van uit de hoek van de producenten: Samsung heeft de 7550 Blue Earth uitgebracht, een gsm die gedeeltelijk op zonne-energie werkt. Het ding heeft een zonnepaneel aan de achterkant. Ik zat het me al weken af te vragen: waarom bestaat dat nog niet? Ik herinner me uit mijn jeugdjaren rekenmachines en uurwerken met mini-zonnepanelen, maar waarom is dat verdwenen? Een gsm of mp3 speler is toch een ideaal toestel om een zonnecel aan te hangen? Vorige week viel mijn oog op een oprolbaar zonnepaneel, geschikt om gsms en ander materiaal on the go op te laden. Ideaal voor op vakantie ergens in de bergen, waar er geen stopcontacten voor handen zijn. Die dingen kosten wel 150 euro, wat ik redelijk prijzig vind, vooral omdat de Blue Earth telefoon “amper” 300 euro kost. Maar daarvoor heb je wel een smartphone met gps en mediaspeler en wifi en wat weet ik nog allemaal. Ik was aan het kijken naar een HTC Legend, maar de batterij van dat toestel is om de haverklap leeg, zo vertelt het internet mij. En ik haat het om een telefoon continu te moeten opladen, en zeker als de batterij weeral plat is als je nog snelsnel even iemand wil bellen om af te spreken. Maar een telefoon die je kan opladen door hem gewoon sunny side up in het zonneke te leggen, én die geen schadelijke chemische rommel bevat, dàt zegt me wel wat.

Blijft nog de vraag: als Samsung dit kan, waarom

  • zijn dan niet al hun telefoons en andere toestellen ‘Blue Earth’?
  • doen andere producenten het dan nog niet?
  • zijn smartphones, die bijna allemaal continu opgeladen moeten worden, nog niet voorzien van een zonnepaneeltje?

Waarom moet dat toch allemaal duren tot het te laat is? Want dit had minstens vijf jaar geleden al moeten bestaan.


Are they kidding me?

Kijk, dit vind ik dus vreselijk, albeit typisch Belgisch:

Isoleren verhoogt kadastraal inkomen niet

Je huis beter isoleren wijzigt niks aan het kadastraal inkomen van je woning. Dat schrijft Le Soir zaterdag.
Het feit dat ze daar nog moeten over discuteren! Dat hele kadastraal inkomen is toch gewoon diefstal! ‘Als u uw huis zou verhuren zou er x euro voor kunnen krijgen, meneer, maar aangezien u het niet verhuurt maar er gewoon zélf gaat in wonen, moet u dit maar één keer per jaar aan de staat betalen’.
What the hell? Waarom moet ik huurgeld – dat ik nooit krijg want IK VERHUUR NIET – doorstorten aan de staat, die al op honderd andere manieren in mijn zakken zit? En waarom zouden werken aan je huis het K.I. verhogen? Denk je dat een potentiële huurder meer gaat geven omdat je plots dubbel glas steekt of rockwool in het dak? Neen dus. Maar bon, ze hebben de juiste beslissing genomen, dus ik mag eigenlijk niet klagen. Maar toch! Kunnen ze sommige dingen niet gewoon zonder gedoe beslissen? (jaja, ik ken het antwoord op die vraag)

What blog

Er gebeurt niet veel meer in mijn leven, vind ik. Als de pieken en dalen die ooit extreem waren plots afvlakken tot wat je een min of meer ‘normaal’ leven zou kunnen noemen, dan lijkt het of er niets meer gebeurt. Terwijl er toch weer heel wat aan de gang is, maar dat zal voor later eens te vertellen zijn.

De gebeurtenissen van de afgelopen weken/maanden: sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. En ik, alles behalve stabiel, over de kasseien van het Martelarenplein, zwaar mijn best aan het doen om niet te vallen. Halverwege dacht ik dat het wel ging, en de grootste schrik om te vallen was er af. En toen ging ik neer, op de knie waarop ik vorig jaar al eens keihard ten val gekomen was. Toen heeft het maanden gekost om weer goed te komen, de pijn ging maar niet weg. Ben eens benieuwd wat het nu gaat geven.

Vorige week had ik vreselijke rugpijn. Zo erg dat ik niet kon gaan werken, elke beweging deed vreselijk veel pijn. Ik heb zoals zeer velen het ‘sitting down’ syndroom. Te veel zitten, op het werk, in de auto, op de trein, thuis, plooit mijn rug te veel naar voor, waardoor de tussenwervelschijven naar achter verschuiven en zo druk creëeren waar er geen druk hoort te zijn. Maar er is een oplossing voor het probleem: de Mackenzie therapie! Voor iedereen met lower back pains: een echte aanrader. Ik moet een beetje op mijn buik liggen en mijn bovenlichaam omhoog duwen, en dat lijnt de wervelkolom weer uit. Het kraakt een aantal keer en initieel deed het wel wat pijn, maar nu kan ik mijn rug al langer en verder achterwaarts rekken. Het enige vervelende is dat ik dat om de twee uur dertig keer moet doen, en op het werk kijken ze al raar.  Maar het helpt! Ik mag er niet aan denken terug thuis te moeten zitten op ziekenkas. Once again: dat is écht niet leuk.