Tagarchief: Annoyiiiinnggg

Telenet

“Wanneer moet die factuur van Telenet betaald worden?”
“Welke factuur?”
“Awel, de factuur van deze maand”
“Ah, ehm, drie dagen geleden”

Lap, weeral zeven euro herinneringskosten aan ons been. Maar dat valt mee: ik heb de indruk dat ze hun gangsterpraktijken een beetje ingedijkt hebben en niet meer zomaar 7 euro aanrekenen aan wie een factuur vergeet te betalen. Er was geen kwaad opzet in het spel, we dachten niet dat we er onderuit konden geraken, we hadden gewoon de vervaldatum over het hoofd gezien. De oplossing ligt natuurlijk voor de hand en wordt door ongeveer elk megabedrijf opgedrongen: een domiciliëring! M.a.w. geef ons toegang tot uw bankrekening en u krijgt een minikorting. Wel, ik hou niet van domiciliëringen. Ik vertrouw grote megabedrijven voor geen haar, ze maken veel te veel fouten, en als ze eens per ongeluk te veel geld van je rekening zouden halen moet je weken wachten voor ze het terugstorten en verlies je nog ikweetniethoeveel tijd omdat je ze moet bellen en bellen en bellen en hun elfendertig keer uitleggen wat je probleem precies is, waarna ze het toch verkeerd begrijpen.

Maar Telenet dus: de vorige factuur hadden we weliswaar drie dagen te laat vereffend, maar ze was wel degelijk betaald. En toch krijgen we deze maand een factuur voor het dubbele bedrag. Zucht.

Dus ik bel naar de facturatiedienst om mijn grieven te ventileren, en ik krijg een vrouwenstem te horen: druk 1 voor NL, 2 voor FR. Druk 1 voor vragen over, druk 2 voor iets anders, druk 3 voor bla, bla, en uw factuur. 3. Geef nu uw klantennummer in en druk # om af te sluiten. Oei, ik ken mijn klantennr niet en heb de factuur niet mee. # dan maar, ik zal dan wel een operator aan de lijn krijgen. Opnieuw de metalen vrouwenstem die me, iets dreigender nu, gebiedt mijn klantennummer in te toetsen. “Uw klantennummer zegiku! Of hoordenigoe?” Dus ik druk nogmaals op #. Ik krijg opnieuw de vrouwenstem te horen: “Voor deze dienst hebben wij uw klantennummer echt wel nodig.” Tuut, tuut, tuut, klik. En dan heb je zo ongeveer het gevoel dat je binnen komt in een bedrijfsgebouw, de pijlen volgt naar waar je moet zijn, en dat je bij het openen van de laatste deur gewoon terug buiten staat, aan de achterkant van het gebouw.

Bij Telenet bent u echt wel een nummertje. Een klantnummer.

Advertenties

Verkeersinfarctje

Joepie, nieuw record: 2 uur en 17 minuten onderweg geweest over de 30 of zo km tussen Aalst en Brussel centrum. Gemiddelde snelheid: 15 km/u. Ik had net zo goed met de fiets kunnen gaan. Filerijden is één ding, maar telkens 50m rijden en dan vijf minuten stilstaan is om slightly bananas van te worden.

Doe dat plus de road rage van tegenwoordig, en je begrijpt waarom ondergetekende binnenkort terug met de trein naar de hoofdstad trekt! No stress, een muziekske in mijn oren en een dutje doen op de trein, waarom ziet niet iedereen in dat dat geestiger is dan filerijden?


Gevaarlijk zeg

Sneeuw. Sneeuw? Sneeuw!

En dan een bende Einsteins die zonder lichten met hun grijze auto bij schemerlicht door het grijze landschap ploegen. Lichten? Niet nodig. IK zie genoeg. Iedereen zou zo een automatisch lichtenaandoenderke moeten hebben in de auto, dat ze het niet meer vergeten.

Eens kijken of er al een groep bestaat op facebook voor mensen die niet houden van mensen die zonder lichten met hun grijze auto enzovoort. Of anders eens zoeken hoe dat moet, een groep maken op facebook. Het is voor hun eigen goed.


Parking

Aan alle brave medemensen die al wel eens op een gehandicaptenparkeerplaats gaan staan, of het nu die van de supermarkt is of die van de cinema of die van de Hopmarkt: als u mijn parkeerplaats neemt, neem er dan ook mijn handicap bij! Neen, serieus, please do.

Ja, oudere heer met de BMW, die vandaag gewoon maar snelsnel een zakskse petatjes moest halen in de supermarkt, dat geldt ook voor u. Temeer omdat er nog zeker 20 plekken vrij waren, en akkoord, die waren toch wel zeker, goh, 10 meter verder, maar toch. 10 meter voor u is niets, terwijl diezelfde 10 meter voor mij wel een eind is. En aangezien u en uw soortgenoten dit soort ‘mishaps’ plegen weg te lachen in de zin van “och kom, iedereen misdoet wel eens iets”, en mijn passief agressieve aanpak misschien niet duidelijk genoeg is, nog dit: get off my space, you lazy bastard.

Ik maak me altijd al lastig in zulke parkeermisdrijven, maar nu begint mijn bloed er van te koken. Er worden boetes uitgeschreven voor parkeren op een invalidenplaats wanneer je geen blauw kaartje hebt, maar voor mijn part nog veel te weinig. Ja, ik ben lastig.


Pills pills pills

Ik moet drie pillen per dag nemen. Baclofen, zo heet het produkt. Spierontspanners. De enige remedie tegen spacticiteit, zegt men. Dat valt nog redelijk goed mee vind ik, drie pillen per dag. De gemiddelde revalidant in het UZ neemt 15 à 25 pillen per dag. En ik heb gemerkt dat ik zelfs al bijna zonder pillen zou kunnen. Niet dat ik al helemaal genezen ben of dat ik perfect kan stappen zonder pillen, neen, ik merk gewoon dat ik zonder pillen nauwelijks slechter stap dan met.

Ik ben daarnet langs de apotheker geweest om mijn maandelijkse dosis te gaan ophalen, en groot was mijn verbazing toen ik te horen kreeg dat ze van € 1,50 per pak van 50 stuks opgeslagen zijn naar € 3,50. Mijn vrienden bij het RIZIV denken ook niet echt na voor ze iets beslissen, heb ik de indruk. Of net wel, dat kan ook. Want die pillen worden gekocht door mensen met een dwarslaesie, en ze moeten deze hoogstwaarschijnlijk voor de rest van hun dagen blijven nemen, spacticiteit is niet iets dat geneest na een paar dagen platte rust, helaas. Deze mensen kunnen in veel gevallen jammer genoeg niet gaan werken, dus hebben ze sowieso al minder geld om aan pillen te spenderen, dus alle hulp is welkom. Maar on the other hand: ze moeten ze wel kopen,  dus waarom zou het RIZIV tussenkomen? Business is business.

Anyway, in het begin nam ik Lioresal, de ‘witte’ variant van , aan ongeveer € 5,50 per pak van 50. Die zijn opgeslagen naar € 10,50! Gelukkig heb ik de generische variant gevonden. Lotgenoten, vraag naar Baclofen van de firma Mylan! Ze werken even goed maar kosten maar een derde.

Een kleine berekening: 50 pillen, a rato de 3 pillen per dag = 16 dagen en dan heb ik er nog twee over.  Dat betekent dat ik ongeveer 22 doosjes per jaar nodig heb. Als ik trouw Lioresal koop komt dat op € 231 per jaar. Als ik de generische variant koop kost het me 77 euro per jaar. Voor de prijs omhoog getrokken werd was het echter € 33 per jaar! En daar komen dan nog de doktersbezoeken bij, want je krijgt natuurlijk maar 2 of 3 voorschriften per keer mee. De levensduurte stijgt inderdaad, en zij die er iets kunnen aan doen (vaderke staat) beweren wel begrip te hebben maar aan de andere kant laten ze ons toch mooi in de kou staan.

On a brighter note: ik heb een paar krasloten gekocht en ik heb € 2,5 gewonnen met een Subito!


Man man man

Extra veel pillen genomen. En heeft het geholpen? NEENT! Ik ben er alleen vre-se-lijk moe van. Dutje dan maar.


Chrome annoyances

Google Chrome is een leuk alternatief voor de standaard browsers. Ik gebruik het al een tijdje met plezier, en ik dacht echt dat ik IE kon laten voor wat het was, maar neen hoor. Chrome crasht dikwijls. Te vaak vind ik. Ik heb het op twee computers staan, en op de ene crasht het met het grappige icoontje, zoals het moet crashen, als het dan toch echt moet. Op de andere pc wordt Chrome gewoon unresponsive, en moet ik via de taskmanager het process dooddoen. Een leuke feature is wel dat Chrome onthoudt waar je zat, en dus vraagt of hij alle tabbladen terug moet openen. Yes, please, wasn’t finished.

Een ander probleem is dat Chrome niet weet wat te doen met bepaalde flash-minisites, en met de helft van de toeters en bellen in Facebook et al. Niet dat ik hele dagen op Facebook rondhang, maar het zou toch handig zijn mocht ik niet elke keer verplicht worden om met IE naar die site te gaan.

Afgezien daarvan blijf ik het wel gebruiken, Google heeft het niet slecht gedaan. Maar het is weer eens een beta natuurlijk, en gratis, dus we mogen niet klagen.