Tagarchief: Muzieks

Serieus man, Sabam

You have gòt to be kidding me.

Dus ik koop een dure mp3 speler waarop ik sinds 1 januari kopieertax moet betalen, zet er de geëmpeedriede cd’s op uit mijn uitgebreide collectie, neem het ding mee naar het werk, en mijn baas zou het moeten gaan aangeven bij die achterlijke mongolen van Sabam en er een ‘heffing’ over betalen? Da ziede van hier.

Beste Sabam, zijn  jullie helemaal op jullie kop gestuikt en blijven botsen? Betalen voor lege cd’s, betalen voor USB sticks, betalen voor harde schijven, betalen voor mp3 spelers, betalen om op het werk naar de RADIO te mogen luisteren, betalen voor wachtmuziekjes allerhande, betalen voor van alles en nog wat, en nu nog dat ook? Vinden jullie dat zelf niet een beetje uit de hand lopen? Vooral met al die berichten van muzikanten die aangesloten zijn bij jullie prutsorganisatie en die nog geen frank gezien hebben van de rechten die ze zouden moeten ontvangen?

En by the way: als jullie niet willen dat we op het werk naar de radio luisteren, pak dan de radiomakers aan. Want die zijn maar al te blij dat er mensen zijn die tijdens de werkuren luisteren. Reclame-inkomsten, weet u wel? Veel, veel, véél geld, door bedrijven betaald aan de mensen van de radio, om iets aan te prijzen. Laat die dan Sabam rechten betalen he! In de plaats van de gewone man te straffen. Het Kijk- en Luistergeld is afgeschaft, maar laat het aan Sabam over om het weer in te voeren. En in hun eigen zak te steken, wel te verstaan.

Not cool, people, really not cool.


Kleine adders

We zijn net thuis van een optreden in den Botaniekenhof te Brussel. We zijn wezen kijken naar een zangeresje dat als artiestennaam ‘Tiny Vipers’ hanteert. Ik had geen idee wat te verwachten, maar via http://www.botanique.be vallen er wel wat leuke dingen te ontdekken. Ik had ergens gelezen dat Tiny Vipers wel goed is, dus heb ik zonder al te veel na te denken tickets gekocht. En het is een goeie gok geweest, we zijn getrakteerd op een intiem optreden in de catacomben van het serregebouw in de botanische tuin in het hartje van Brussel. De setting was goed, de muziek was folk die me wat deed denken aan de muziek van de seventies, Lollapalooza, Simon and Garfunkel, Donovan, Neil Young zelfs. Maar dan in de vorm van een klein raar meisje met een gitaar. Ze heeft niet veel gezegd, gewoon dat ze uit Seattle afkomstig is en af en toe eens ‘thanks’. Maar wat een stem had dat kind!

En de omgeving lijkt dan wel nergens naar, maar het domein (gebouw + tuin) is mooi en geeft een extra-special sfeertje aan zo een optreden. Alleen jammer dat er geen blauwe parkeerplaatsen in de buurt waren. Ik heb me dan maar op den trotwaar gegooid, vlak voor de deur van het gebouw. Handig, dat wel, maar heel de tijd zitten hopen dat de polies me niet zou op den boek gooien, of erger, wegtakelen. But then again: parkeerovertredingen, daarvoor rukt de politie denk ik al lang niet meer uit. Ze hebben manschappen tekort, zeggen ze dan.

Maar kijkt hoe mooi!


Live en akoestisch

Helemaal niet mijn favoriete muziek, maar ik vond het wel een serieuze verbetering tegenover het origineel: Sylvie Melody zingt akoestisch over hare vent:


Rollende Stenen

De Beatles zijn kitsch, en ook al moet iedereen iets van de Beatles in zijn of haar platencollectie zitten hebben, toch zijn de Stones beter. Het is zoals het verschil tussen katten- en hondenmensen: Beatles of Stones verkiezen lijkt je ook in een kamp te steken. Maar ik heb een hond én een kat, en ik heb ook Beatles én Stones in mijn collectie zitten. Maar toch is er maar één nummer dat me er elke keer toe verleidt de volumeknop naar rechts te draaien, en dat is een Stones nummer, en wel dit hier:

Ik heb de ouwe rakkers ooit nog eens levend aan het werk gezien, en het was een fantastische ervaring. Niet dat ik echt fan was  of zo, neen, maar ze stonden op mijn lijstje van ‘te ziene’ muzikanten.

Op dat lijstje staan ook:

  • Madonna
  • Michael Jackson
  • The Beatles
  • Jimi Hendrix
  • Led Zeppelin
  • Pearl Jam
  • Madredeus
  • Bruce Springsteen

Niet veel kans dat ik ze allemaal nog zal kunnen zien, maar bon. Het zal waarschijnlijk wel bij een plan blijven zoals mijn “ik wil in alle werelddelen geweest zijn” plan. Dat is ook vreselijk fout gelopen nog voor het begon. Ik dacht te beginnen in Rusland, dat is toch Azië, right? Ik ben niet verder geraakt, en ben onlangs zwaar ontgoocheld toen ik ontdekte dat het stuk van Rusland waar ik intussen drie keer geweest ben gewoon nog Europa is. Bummer.

En dit is het beste Beatles nummer (volgens mij):


Kiekebisj

In de categorie ‘koude rillingen down my spine en al mijn haar recht’ staat op nummer één sinds, like, forever:

“Harry to Hospital” van Ryuichi Sakamoto. Overtuig uzelf:

Dat, en “La Alacena” van Heroes del Silencio.


Cold weather music

Kijk, de ideale popsong (vind ik toch):

Voor meer moois van dit Estlandse (Estse?) feetje kunt u terecht bij Dorble. Wat trouwens ook weer een goeie uitvinding is! En ja, de knop “download” doet wat ie belooft…


Oldies

Ik zit precies weer in mijn korte broek op de achterbank van onze auto, op weg naar Oostenrijk, een jaar of 20 terug:

Daarvoor is Youtube ideaal: om op een koude, ondergesneeuwde namiddag herinneringen op te halen en uit het raam te zitten staren en te wachten tot de dagen van arbeidsongeschiktheid voorbij gaan. Hier zie, nog een om af te sluiten: