Tagarchief: taal

Epidurale.

Epidurale.

Brilliant!

Advertenties

Loodgieter (Leadpourer?)

Snel, of het water will overspoelen de room! 10/10 voor de vertaling.

 


Avoir

Gisteren op radio Eminem: de Ann en Dave show. Gast was Ellektra De Munck, en ergens in het interview stelde Dave de vraag hoe goed Eline’s Frans was. Niet zo goed, zo bleek. ‘Kan je dan eens ‘avoir’ voor ons vervoegen?’ En Eline gaat, na de obligate weerstand te bieden, aan de slag: ‘je suis, tu es, il est, nous sommes enz’. Waarop Ann: ‘Jààààààh!’

Zucht. En ik vond Ann Van Elsen zo een toffe. Vroeger toch, toen ze nog niet verankerd moest worden bij windvlagen van, like, 1 beaufort.

En nog een goeie: de slagzin van Joe FM: ‘the smile, the music’. Een beetje (veel) zoals ‘the fun, the hits’ van Radio Donna, maar dan idioter. Hoeveel zouden ze daarvoor alweer betaald hebben aan een of ander reclamebureau? Zucht, zucht, zucht.

Zou het kunnen dat alle ideeën op zijn? Dat er gewoon geen nieuwe dingen meer gecreëerd kunnen worden? Dat we alles gehad hebben? Of zijn de reclameboys gewoon lui geworden? Hoewel, die met dat clipke van die koffiekoeke zijn er toch in geslaagd iets te doen wat ze allemaal proberen: een soortement van rage creëren. Elke dag is er wel iemand op het werk die dat zinnetje uitkraamt, en de Facebookers zijn er ook weer bij, iedereen lijkt wel fan te zijn. Maar fan van wat? Van het zinnetje? Van het product dat aangeprezen wordt? Van de reclamecampagne? Kan je fan worden van een reclamespot? Is dat niet wat belachelijk? En eerlijk gezegd: ik heb dat clipje een aantal keer gezien, en ik kan op dit moment niet eens zeggen waarvoor er reclame gemaakt wordt. Is het doel van het reklamke dan niet voorbijgestreefd? Het viral aspect is groter geworden dan het eigenlijke doel van de zaak: een produkt aanprijzen. Where did it all go wrong?


Negers en gandikapten en zo

Bij ‘Who the fuck is Lies Lefever?’ schrijven ze bij Bone Bookings dat Lies zichzelf een neger noemt. Omdat ze dat ook is, zo stellen ze. Mijn eerste reactie was iets in de trant van ‘ei jong zo grof maat’, maar dan dacht ik: van waar komt dat woord ‘neger’ eigenlijk, en waarom heeft het zo een negatieve bijklank? Is het wel nodig dat ik offended ben en dat grof vind? Het komt van het Latijn, en het betekent in de originele vorm ‘zwart’, maar dat weet iedereen wel. De negatieve bijklank komt uit de slaventijd, toen je maar beter zo wit mogelijk was. Maar mijn punt gaat verder dan dat. Want is niet elke beschrijving van een persoon, gebaseerd op een of ander uiterlijk kenmerk, op één of andere manier kwetsend? Het ís misschien op dat moment niet kwetsend bedoeld, maar het komt zo over omdat het ooit ergens wel eens kwetsend bedoeld geweest is? En is neger een woord dat alleen gebruikt mag worden door mensen met een donkere huidskleur? Wordt het pas beledigend als een witte het woord in zijn mond neemt?

Het is zoals mij ‘gehandicapten’ noemen. In eerste instantie voelt het aan als denigrerend (kijkt! hier zit hetzelfde Latijnse woord in verborgen), maar dan moet ik the facts facen en beseffen dat het gewoon is wie ik tegenwoordig ben. En dus is het geen belediging, tenzij het zo bedoeld zou worden. Waar ik het woord ‘gehandicapte’ vroeger moeilijk door mijn strot kreeg omdat ik het ook aanvoelde als iets negatiefs, heb ik het hier nu veel makkelijker mee, omdat ik de lichamelijke toestand losgekoppeld heb van de persoon, terwijl ik dat vroeger misschien anders zag.

Toen ik nog resident was in het revalidatiecentrum heb ik eens een mevrouw omschreven als ‘die daar, die in die rolstoel zit’. De omschrijving klopte wel, maar verloor wel een beetje aan slagkracht omdat we op dat moment in de refter zaten, waar iedereen (mezelf incluis) in een rolstoel zat. Even de context schetsen: mijne maat Sebastian was een verhaal aan het vertellen over said mevrouw, en ik was aandachtig aan het luisteren, toen mijn vrouwtje vroeg over wie het ging. Ik wou dus tegelijkertijd luisteren en antwoorden, maar aangezien venten maar één ding per keer kunnen doen was mijn antwoord niet zo efficiënt en to the point als we van mij gewoon zijn.

Blijft mijn ethisch vraagstuk: is iemand ‘neger’ noemen beledigend, ook al bedoel je het louter als aanduidend woord? Zoals ‘die met zijn witte broek’. Als die met zijn witte broek een Afrikaan is, en er lopen meerdere mensen met witte broeken aan, kan je dan de huidskleur gebruiken om het onderscheid te maken? En hoe moet je dat dan doen? ‘Die bruine meneer’ klinkt zo lullig. ‘Die neger’ misschien te hard. ‘Die Afrikaan’ klopt misschien niet en ‘die African American’ al helemaal niet, tenzij je in de Joesteedes Nights zit op dat moment.

Ik heb een soortgelijk probleem met ‘gehandicapte’, ‘mindervalide’ of ‘invalide’. Het eerste woord klinkt negatief, het tweede klinkt ook niet heel goed omdat ‘valid’ ‘waard(ig)’ betekent, en ‘invalide’ is al helemaal des duivels omdat het Engelse ‘invalid’ gewoon ‘verkeerd’ betekent en ik de link daarmee leg. Als ik ergens ‘password invalid’ zie denk ik aan de Nederlandse vertaling ‘paswoord gehandicapt’ en it just doesn’t feel right, does it now. Alweer een hele hoop vragen waar ik in mijn warhoofd niet gewoon ‘nee’ of ‘ja’ kan op antwoorden. Neen, ik moet dat allemaal oversjieken en uren en uren over nadenken. Wat ben ik toch vermoeiend. Bedtijd!


Gehalte

“Gehalte”. Verkozen tot meest gehate woord (wegens meest misbruikte) van het moment. Zoals in “uw eten heeft geen wow-gehalte”, en “het party-gehalte moet hier verbeteren”.

“Ik heb zoiets van”. Meest gehate uitdrukking sinds lang. Zoals in ‘Ik had zoiets van “dat eten had geen wow-gehalte”.’


Puur fondant

Het is een verrijking, samenleven met iemand uit een andere cultuur. Na vier jaar begrijpt ze nog steeds niet waarom men (officieel) drie talen spreekt in een land waar je in drie uur kan doorrijden, en dat er in datzelfde kleine landje nog dorpen zijn die niet of nauwelijks bediend worden door het openbaar vervoer. Het is hier niet slecht maar het wordt zeer hard verprutst door de eigen bewoners, die soms wel heel erg op parasieten lijken, en dat op meer dan één gebied.

Maar deze ochtend was een slappe lach-moment: vrouwtje had in de winkel een heel rek met potten choco overhoop gegooid omdat ze geen ‘fondant’ wou hebben maar wel ‘puur’. De etiketten op die potten hebben ook allemaal dezelfde kleur, wat het nog moeilijker maakt. Thuis aangekomen werd het al helemaal vreemd: bleek dat ze tóch fondant had meegebracht! Een simpele 180° bracht de verklaring: aan de ene kant staat het etiket in het Nederlands, en aan de andere kant in het Frans. Welkom in België!


Woorden en uitdrukkingen

… waar ik me purper aan erger:

  • eensgezinswoning (met stip op de eerste plaats)
  • paranoia zijn (ipv paranoïde zijn, léér dat nu toch eens, mensen)
  • visuele cirkel (jaja, mensen zeggen dat echt)
  • mijn keel uitsteken (“het steekt mijn keel uit”, I kid yous not)
  • iets op de gevoelige plaats vastleggen (waarom toch?)

Steken me ook de keel uit:

  • tellifoon
  • tellivisie
  • hellikopter
  • ennorm

By the way, die eerste categorie komt integraal uit ‘Huizenjacht’ en consoorten, en werden ook door de presentatrices vlotjes gebruikt.

Ik ben een groot fan van de taaldatabank van de VRT, waar ik met al mijn twijfelgevallen terecht kan. En anders heb ik nog mijn word of the day-toiletpaper om iets bij te leren!