Tagarchief: tv

TV

Een fijne lijn scheidt de verzorgde (aka nieuwe) man van de creep. Een extreem verzorgde man die zijn wenkbrauwen epileert tot er bijna niets van overblijft, die valt wat mij betreft onder categorie nr 2. Ook al valt hij misschien goed mee, it’s still creepy. En zeker als hij al van bij de eerste ontmoeting uitlegt wat top en bottom en versa inhoudt. Aan volstrekt wildvreemden. En de rest van Vlaanderen. En er dan ook zijn eigen voorkeuren bij vermeldt. I was like, dude, ehm, wow! Too much information!

Waar blijven ze ze toch vinden, die ronselaars van VT4?

Advertenties

Koken eten

Wat bezielt mensen toch om ongeremd en onbezonnen hun would-be professionele mening te geven over andermans gastvrijheid, en dat voor heel Vlaanderen (en meermaals, het rerun-beleid van VT4/VijfTV kennende)? Want wat ik vandaag en gisteren gezien heb in Komen Eten, dat was geen amateurkok die een andere amateurkok op een vriendelijke manier mocht beoordelen na een gezellige avond bij said amateurkoks (alwéér riànte) thuis, neen, dat was haast een bloedbad.

Komen Eten heeft alles om vele jaren te blijven meegaan op de commerciële tv: voyeurisme, leedvermaak, roddeltanterij, gluurderij en binnenkijkerij, protserige pronkerij met Vlaamse zwembaden en al (hét symbool dat je gearriveerd bent), en ook een beetje van dat andere momenteel zeer populaire onderwerp: de eetcultuur. Come to think of it: ze zouden het programma beter herdopen in Komen Gluren.

Plaatsvervangende schaamte is mijn deel, elke keer wanneer ik een kandidaat/friend for a week zie zeggen: ‘het is heel lekker’, en dan in de volgende shot: ‘da was na precies karton’ of iets van die strekking. Ik noem geen namen, maar wàt gedraagt die vent die deze keer meedoet zich als een onvoorstelbare etterbak, zeg! Let wel, ik gebruik hier niet ‘is’, aangezien die gast misschien een puike kerel is in het ware leven, maar als dat zo is dan getroost hij zich wel veel moeite om het weg te steken op de buis. Waarom toch, gast? Waarom kan je gewoon het werk en de gastvrijheid van de mensen waarbij je mag gaan eten niet appreciëren? Waarom voel je de blijkbaar onstuitbare drang om te zeiken over elke futiliteit en elk detail?  Gisteren kon je het nog op de drank steken, maar vandaag blijkbaar niet, ofwel is er vanalles gebeurt dat niet getoond wordt. Het zou ook wel uitlokkerij van de makers van het programma kunnen zijn, dat weet iedereen intussen wel, maar toch. Ik denk dat je toch wel een beetje zo moet zijn om je zo als een total asshole te gedragen. Er zal wel één of andere al dan niet Freudiaanse verklaring voor zijn. Die gast zal wel elke dag slaag gekregen hebben op school, en elke dag met een wedgie (nen bir) thuisgekomen zijn met grote honger – want de bullies hadden zijn lunch money afgepakt. Dat komt toch uit een diepgewortelde frustratie, zo’n gedrag? Kan bijna niet anders.

In ieder geval: gast, stop ermee en doe maar normaal want op deze manier maak je je verre van geliefd bij de rest van Vlaanderen.

En alle geklaag ten spijt zit ik morgen om 20h10 weer lekker voor de buis!


Laurence Tureaud

Daarnet toonden ze in “de jaren stillekes” een filmpje met mister T. Ik ben een fan (meer van het programma dan van Mr. T):

Ook in de jaren stillekes: de verkiezing van Pas De Deux voor de het Eurosongfestival. Groot protest van uit het publiek, maar toch kent iedereen nog altijd het liedje, terwijl de rest in de vergetelheid weggezonken is.

En Steven Van Herreweghe is een zeer goeie presentator, eindelijk iemand die mee kan doen in de BBC-categorie. Vind ik toch, ik moet die uitspraak relativeren want er zijn nogal wat mensen die vinden dat niets of niemand kan tippen aan de BBC. Ik ben al content dat het eindelijk de goeie richting uitgaat met de Belgische tv. Fingers crossed.


Mijn eigen schuld, ik weet het

“Komen eten” is de max. Zelden zoveel eloquente Vlamingen de pseudo-intellectuele fijnproever/connaisseur weten uithangen. Everyone’s a chef nowadays! Als ze mekaar maar kunnen inmaken met welgemikte, uit verkeerd opgebouwde en slecht uitgesproken woorden bestaande oneliners. I’m a fan. Serieus.

En hee, kijkt, alweer iemand die we van uit een ander VT4 programma kennen, maar die nog graag eens op tv kwam om te tonen hoe gastvrij ze wel zijn/goed ze kan koken/mooi hun huis wel is. Barf barf bààààrf. Barf.

Ah, en de reclame voor Moltonel is lichtjes degoutant. Well done, marketeerders!

All in all: een zak dampende faeces, die VT4 avonden van tegenwoordig. Mwah, vandaar dat Moltonel daar per sé wou adverteren. Nu begrijp ik het.


Hof ter Dampoort, begot

Ik heb tot eind 2004 voor Impakt gewerkt. Impakt zat tot zeker half 2004 onderaan in het nieuwe ‘The Block’ gebouw. Toen was er al volop sprake van de lofts die ze daar zouden bouwen. Nu zijn we half 2009, en zie ik op tv dat het gebouw nog altijd een werf is.

Maar toch hangt er al een hele tijd een ‘te koop’ bordje aan de ingang. Eventuele vroege kopers mogen dus al lang wachten op hun loftje.

Imposant gebouw, dat wel. Maar de ligging is toch niet zooo ideaal. Station Gent Dampoort ligt erachter, als je een steentje gooit raak je vermoedelijk tot voorbij de sporen. Aan de voorkant de Dendermondsesteenweg, waar het drùk is. Je hebt natuurlijk wel het gemak van het winkelcentrum daar vlakbij, en alle warenhuizen die je maar wenst. Maar of ik er zou willen wonen? I don’t think so.

Maar mijn interesse is gewekt, ik had nog nooit naar The Block gekeken wegens couldn’t be bovvered if my life depénded on it. Nu ik de buurt ken (heb ook 7 jaar op 500m daarvandaan gewoond) wil ik wel eens kijken. Het begint al goed: een vrouw met een Denderdialect spreekt haar vent aan met ‘prot’. Ik heb het al door, het zal allicht bij één aflevering blijven. Meer kan ik écht niet aan.

Journalist Rudy Tollenaere meldt nog belangrijk nieuws. De uitdrukking ‘een skeet in een fles’  comes to mind.

Verder staan ook de prijzen voor de lofts online. Tussen de 250.000 en de 300.000 voor een casco loft. BTW, schrijf- en notariskosten, verdere afwerking… Het begint me al te duizelen.


Lichtpunt

Tijdens het zappen ben ik voorbij een interessante documentaire gekomen: er zijn blijkbaar meer dan 6000 talen in de wereld, tegen het eind van de eeuw nog maar de helft. Het duurt één generatie voor een taal om uit te sterven (logisch, ma en pa willen hun kind geen minderheidstaal meer aanleren omdat dat te weinig kansen geeft in de wereld, hence de taal sterft uit), en er zijn nog 50 à 60 talen die nog door één persoon gesproken worden! 

In Nairobi spreken ze Sheng, een straattaal die daar zowat overal gebruikt wordt, maar ze verandert razendsnel. Gevolg: een dorpje verder spreken ze een ànder Sheng. Probeer zo maar te communiceren. In Vlaanderen heeft het er ook wel wat van weg: alleen kan iedereen hier wel met de rest praten als hij wat moeite doet. Maar het blijft problematisch als een Oostvlaming, een Westvlaming en een Limburger samen moeten werken. Ik ben ooit verloren gereden in Meeuwen-Gruitrode (wààreh? in Ellikom, Limburg) en toen ik het eindelijk moest opgeven zelf de weg te zoeken (ne vent he) en mijn ruitje afdraaide om de weg te vragen, stond ik oog in oog met een ouder dametje die ik in het AN aansprak. Ze antwoordde me in het Ellikoms, denk ik, en ik verstond er niets van. Na drie keer ‘wablief?’ heb ik haar vriendelijk bedankt, mijn ruitje weer omhoog gerold en he mijn zoektocht verder gezet. Om maar te zeggen dat Vlaams ook niet altijd Vlaams is.

Mijn eggenote vertelt me dat ze in Rusland op de trein kan stappen, zes dagen en zes nachten later afstappen, en dat ze dan gewoon in haar eigen taal de mensen kan aanspreken. Het is een gemak.


House

Gelàchen, gisteren. House zei over een psychiatrist: “Great psychiatrist. One session, I got shrinkage.”

Funny on sò many levels. En de reden waarom House het beste is wat de tv te bieden heeft tegenwoordig: het is niet alleen grappig voor pseudo-interlocktuelen, en zelfs als je de medische mumbo-jumbo niet of maar half begrijpt, kan je nog eens lachen met de onnozele pranks van de sympathiekste antipathieke dokter van de tv. En met zijn vuile moppen en double-entendres ook natuurlijk.