Tagarchief: Work

Efficiënt zeg

Vroeger was ik rap content. Ik was rap content met de hoeveelheid tijd en moeite die ik in mijn studies geïnvesteerd had. Ik was rap content met hoe mijn appartement er bij lag. Ik was gewoon rap content.

Nu probeer ik het tegenovergestelde te zijn en te doen. Ik probeer niét rap content te zijn, ik probeer oog te hebben voor details, ik probeer de dingen goed te doen in plaats van snel, en ik probeer in te zoomen op de hoofdzaken. Het probleem is dat je maar 1/3 van je tijd te besteden hebt aan het werk, en als je de dingen goed wil doen heeft dat een impact op hoeveel je er kan doen. Je kan natuurlijk wel meer dan 1/3 van de 24 uur per dag besteden aan je werk, maar ik probeer een gezonde work-family-sleep ratio te respecteren.

En dan begin je je te verdiepen in theorieën en in studies die hiermee te maken hebben, efficiëntieverbeteringstechnieken en zo. En dan merk je twee dingen:

1. Ook hier geldt dat hoe meer je je ergens in verdiept, hoe meer je ontdekt dat je er eigenlijk niet zoveel van af weet, en dat je altijd maar verder en verder kan gaan in het onderwerp.

2. Veel van die zogezegde specialisten zeggen ook maar wat. Niet allemaal. Veel.

Ik denk dat die mannen (of vrouwen) de onbedwingbare nood voelen ‘iets’ te schrijven maar veel helpt het meestal niet omdat het allemaal zo verschilt van persoon tot persoon: je moet uiteindelijk je eigen conclusies trekken en je eigen manier zoeken om produktiever te worden. En in dit geval wil ik produktiever worden niet door meer te doen, maar door béter te doen. Een woord dat ik tegenwoordig elke dag een paar keer uitspreek is ‘focus’. Je moet focussen op wat je aan het doen bent, een richting kiezen en die volgen tot je je doel bereikt hebt (maar dan moet je wel een goeie richting kiezen natuurlijk). Midscheeps van richting veranderen is om problemen vragen omdat dan je energie niet meer onverdeeld in één richting gaat (en dat is de meest efficiënte manier om ergens te komen) maar van de rechte lijn afwijkt, en dan verlies je onvermijdelijk energie en momentum die verloren gaat aan het proberen op de rails te blijven.

Ook al is niet iedereen tevreden met wat je doet of hoe je het doet, stick to your guns en heb vertrouwen. Het is beter dat 80% van de mensen waarvoor je iets doet tevreden zijn en 20% te klagen hebben dan dat iedereen ontevreden is. Daar gaan veel mensen en bedrijven in de fout, ze willen absoluut 100% van de mensen tevreden stellen en nemen dan beslissingen die ervoor zorgen dat ‘the happy 80%’ niet meer de service of het produkt krijgen wat ze altijd gehad hebben, en dat die ook ontevreden worden. En als zoiets gebeurt op grote schaal dan krijg je toestanden zoals wat Microsoft nu meemaakt. Ze hebben zich niet goed gefocust en hun visie volgehouden uit schrik hun klanten ontevreden te maken. Ze hebben geluisterd naar een paar klagers en doordat ze afgeweken zijn van hun lijn is er nu méér volk ontevreden dan vroeger, in plaats van minder.

Als werknemer ben je natuurlijk afhankelijk van de richting die je bazen uitstippelen, maar ook daar kan je je eigen leven en carrière nog wel wat richting geven.

Ik heb ook de indruk dat sommige mensen er niet in slagen hoofdzaak en bijzaak te scheiden. En als je dat niet kan, en àlles als hoofdzaak beschouwt dan heb je een probleem: als alles belangrijk is, is uiteindelijk niets belangrijk.

Pick your battles. Als er 5 discussies moeten uitgevochten worden en je gaat ze allemaal aan is de kans groot dat je er geen enkele wint (omdat je energie verdeeld wordt over die 5 strijdtonelen). Als je er daarentegen 2 of 3 uitkiest, en je zorgt ervoor dat je goed beslagen op het strijdtoneel komt, dan win je misschien wel. En dan ben jij ‘that guy die elke keer gelijk heeft’. Anders ben je misschien wel ‘die die altijd ongelijk krijgt’, en dat heb je dan misschien wel aan jezelf te danken. Het is allemaal relatief, ik weet het wel, maar toch. Toch.

Op efficiëntieverhogend vlak doe ik nu een paar dingen die ik vroeger nooit zou gedaan hebben:

– ik maak een lijstje van dingen die ik moet doen (vandaag, deze week, of gewoon ‘ooit’). Vroeger had ik nauwelijks structuur in mijn werk, achteraf bekeken.

– ik prioritiseer en zet er een streefdatum bij voor mezelf. Ik vink ook af wat ik afgewerkt heb, en dat voelt goed: je voelt je produktief elke keer er iets gedaan is en je hebt ten allen tijde een goed zicht op wat je nog moet doen. En het geeft je een ‘yes!’-gevoel.

– ik gebruik Outlook (werk) en Gmail (privé) voor alles. Alles.

– ik neem heel regelmatig een pauze. Het is iets dat ik in mijn studietijd al vaak te horen kreeg maar wat nu wel blijkt te kloppen: je bent produktiever als je regelmatig je verstand laat rusten. Je kan fysiek niet continu pieken en je moet je cache regelmatig clearen, om het met informaticatermen te zeggen. En dat helpt wel.

Advertenties

Alarm

Vanochtend op kantoor: “piep piep piep piep piep piep” en ga zo maar een half uurtje door. Brandalarm! Niemand wist van een test, dus zouden we maar best naar buiten gaan, zeker? Even aan de  vloer gevoeld. Die was nog niet warm, dus had ik nog wel even, dacht ik. Een paar mensen hadden hun jas en paraplu al genomen.

De veiligheidsman van de vierde verdieping had zijn fluo jasje aangetrokken en begon iedereen aan te manen om naar buiten te gaan, via de trap weliswaar, aangezien de lift geen goed idee is als het gebouw in de fik staat. Leuk hoor, vier verdiepingen naar beneden pikkelen! De trap afgaan lukt al niet goed, maar ik heb al een paar dagen pijn in mijn knie, ook dat nog.

Buiten zag ik de securitymannen alle bezoek tegenhouden, leveranciers mochten niet meer naar binnen en de kuisvrouw werd ook buiten gezet. Maar er was nog geen rookwolk te zien boven het gebouw. Dan maar een koffietje gaan drinken op het Martelarenplein. Na goed een half uur vertrok iedereen weer richting kantoor. En tien minuten nadat ik weer aan mijn computer zat kreeg ik een e-mail waarin uitgelegd werd dat er binnenkort een evacuatietest zou georganiseerd worden.


Afkortingland

  • ITIL
  • Prince 2
  • PMI
  • CMMI
  • Cobit
  • DSDM
  • XP (Extreme Programming)
  • Agile
  • Scrum

Wadde?

Awel, ja. Kan een mens dat allemaal kennen? En kan hij dan overal ook iets zinnigs over vertellen?


Eerste week

De eerste week zit erop. De eerste drie dagen vielen best mee, van vermoeidheid en zo. Donderdag toch om half tien in de zetel in slaap gevallen, en gisteren stikkapot om negen uur gecrasht. Game over. Ik moet mijn weerstand weer volledig opbouwen, step by step.

Het treinverkeer en het rondlopen in Brussel verliep acceptabel, daar ben ik wel blij om. De kasseien in Brussel zijn natuurlijk wel een serieuze hinderpaal, en zeker als het regent – of sneeuwt. Maar er gebeurt weer iets in mijn leven! De eerste dag heb ik op de trein naar BXL heel de tijd zitten glimlachen van contentement! Mijn medepassagiers leken er niets van te snappen, want welke gek zit nu om zeven uur ’s ochtends op een maandag gelukzalig te lachen? Ja, ik dus.


De eerste

De eerste werkdag viel eigenlijk goed mee. Parkeerplaats gevonden op acceptabele afstand van het station, de opstap van het perron naar de trein was overbrugbaar (nog geen verhoogde perrons in station Ede – ondanks het feit dat daar dagelijks honderden mensen de trein nemen vindt de NMBS het blijkbaar niet nodig om een beetje te investeren in het station. Nu ja, het is eerder een halte), afstappen in BXL Centraal viel goed mee. Ik was een beetje bang verdrukt te worden door de menigte, maar er was minder volk dan verwacht dus ik kon rustig afstappen.

Volgende kopzorg: weg geraken uit het ondergrondse station. De eerste dag was het een beetje zoeken naar het kortste parcours en de beste uitgang, maar het viel alweer beter mee dan verwacht. Een paar trapjes, eindje stappen, roltrapje, beetje stappen, nog een trap en ik was buiten. In de sneeuw. Crap. Glad. Gelukkig was het sneeuw en geen ijs zoals een paar weken geleden, en was ie nog kakelvers, en dus ben ik niet uitgegleden. Ik moet ook nog een eind wandelen over de Brusselse kasseien, en die dingen kunnen ook  vreselijk glad zijn. Maar I made it! Zonder breuken of blauwe plekken!


Back to work (soon)

Ik ben vandaag niet naar het ziekenhuis geweest. Reden daarvoor is dat ik naar het kantoor geweest ben. Het werd tijd dat er nog eens gesproken werd over het werk, en wanneer ik het terug zou aanvatten. Ik ben nog welkom, dat is al een heel pak van mijn hart, met die crisis en al…

Streefdatum hou ik op 1 januari 2009. Hopelijk zonder krukken. Fingers crossed!